Manuscript msA, page 176v
| prev: 176r | next: 177r |
13.637 μολπῆς τε γλυκερῆς . καὶ ἀμύμονος ὀρχηθμοῖο·
13.638 τῶν πέρ τις καὶ μᾶλλον ἐέλδεται ἐξ ἔρον εἶναι
13.639 ἢ πολέμου , Τρῶες δὲ μάχης ἀκόρητοι έασιν·
13.640 ὣς εἰπὼν . τὰ μὲν έντε’ ἀπο χροὸς αἱματόεντα
13.641 συλήσᾱς . ἑτάροισι δίδου Μενέλαος ἀμύμων .
13.642 αὐτὸς δ’ αὖτ’ ἐξ αῦτις ἰ̈ὼν προμάχοισιν ἐμίχθη·
13.643 ἔνθά οἱ υἱὸς ἐπᾶλτο Πυλαιμένεος βασιλῆος1
13.644 Ἁρπαλίων . ὅ ῥα πατρὶ φίλῳ ἕπετο πτολεμίζων
13.645 ἐς τροίην . οὐδ’ αὖτις ἀφίκετο πατρίδα γαῖαν :
13.646 ὅς . ῥα τότ’ Ἀτρείδαο μέσον σάκος ούτασε δουρὶ
13.647 ἐγγύθεν . οὐδὲ δια πρὸ δυνήσατο χαλκὸν ἐλάσσαι·
13.648 ὰψ δ’ ἑτάρων εἰς ἔθνος ἐχάζετο· κῆρ’ ἀλεείνων .
13.649 πάντοσε παπταίνων . μή τις χρόα χαλκῷ ἐπαύρῃ·1
13.650 Μηριόνης δ’ ἀπιόντος ‘ΐει χαλκήρε’ ὀϊστὸν .
13.651 καί ρ’ ἔβαλε γλουτὸν κατα δεξιόν· αὐτὰρ ὀϊστὸς1
13.652 ἀντικρὺ διὰ κύστην ὑπ ὀστέον ἐξεπέρησεν·
13.653 ἑζόμενος δὲ κατ’ αὖθι . φίλων ἐν χερσὶν ἑταίρων1
13.654 θυμὸν ἀποπνείων . ὥς τε σκώληξ ἐπι γαίῃ·
13.655 κεῖτο ταθείς· ἐκ δ’ αἷμα μέλαν ῥέε , δεῦε δὲ γαῖαν·
13.656 τὸν μὲν Παφλαγόνες μεγαλήτορες ἀμφεπένοντο·
13.657 ἐς δίφρον ἀνέσαντες , ἄγον προτὶ ΐλιον ϊρὴν1, 2
13.658 ἀχνύμενοι . μετὰ δέ σφι πατὴρ κίε δάκρυα λείβων .1
13.659 ποινὴ δ’ οὔ τις παιδὸς ἐγίνετο τεθνειῶτος ·1, 2
13.660 τοῦ δὲ Πάρις μάλα θυμὸν ἀποκταμένοιο χολώθη·
13.661 ξεῖνος γάρ οἱ ἔην πολέσιν μετὰ Παφλαγόνεσσι ·
msA, 13.A18, commenting on 13.638-639 ** τῶν πέρ τις καὶ μᾶλλον ἐέλδεται ἐξ ἔρον εἶναι ἢ πολέμου , Τρῶες ὲ μάχης ακόρητοι εασιν- ** ὁ νοῦς πᾶς τις φησὶ τῶν τερπνῶν βούλεται κορεσθῆναι ἢ τοῦ πολέμου , οἱ δε τρῶες οὐχ οὕτως ⁑
msA, 13.A19, commenting on 13.657 ** ἐς δίφρον δ’ ἀνέσσαντες . ** Ἀπολλώνιος ὁ ῥόδιος ἐν τῷ προς Ζηνόδοτον ἐς δίφρον ἀναθέντες ⁑
msA, 13.A20, commenting on 13.658-659 ** ἀχνύμενοι μετὰ δέ σφι ποινὴ δ’ οὔ τις παιδὸς ** ἀθετοῦνται ἀμφότεφοι ὃτι πλανηθείς τις ἐκ τοῦ ὃ σρα πατρι φίλῳ ἓπετο ἔταξεν αὐτοὺς ἳνα καὶ ὁ πατὴρ τὸν υἱὸν ὀδύρηται- οὐ λὲγει δὲ νῦν ἓπετο’ . ἀλλ’ ὃτε τὸ πρῶτον ἐκ τῆς πατριδος παρεγίνετο διὸ καὶ πρὸσκειται τὸ ἑς τροίην οὐδ’ αὐτις ἀφίκετο εἰ δὲ μένοιεν οἱ στίχοι οῦτοι νοητέον ὁμωνθμίαν εἶναι ⁑
msA, 13.A21, commenting on 13.658 ** ** ζητεὶται πῶς ἀνωτέρῳ ἀνῃρημένος ὑπο Μενελάου Πυλαιμενης άδ νῦν δύνανται ἀκολουθεῖν τῷ παιδὶ καὶ κλαίειν . ἔστι δὲ λέγειν ὅτι δύο Πυλαιμένεις Παφλαγόνων γεμόνασ συνίστησιν ὁ ποιητὴς ὡς Αἴαντας ύο κήρυκας τὸν μὲν Ἀγαμέμνονος ὸν δὲ Ὀδυσσέος νιοι δὲ πιθανῶς μεταγράφουσι μετα δ ού σφι πατῆρ κίε δάκρυα λείβων ⁑
msA, 13.A22, commenting on 13.659 ** ποὶνη δ’ οὔ τις παιδὸσ ἐγίνετο τεθνηιῶτος ** ἐπεὶ ὁ Ἀλέξανδρος αλεπήνας , ὑπερ τοῦ ἀνηρημενου Εὐχήνορα τὸν Κορίνθιου ναιρεῖ ⁑
msAext, 13.A3, commenting on 13.651 ** ** κατα κύστιν
msAil, 13.A4, commenting on 13.659@ποινὴ ** ** τὰ ὑποφόνια ⁑
msAim, 13.A10, commenting on 13.649 ** ** ὅτι πτῶσις ἤλλακται χρόα ἀντὶ τοῦ χρῶτὸς ⁑
msAim, 13.A11, commenting on 13.653 ** ** βραχ διασταλέον προς το σαφές ⁑
msAim, 13.A12, commenting on 13.692 ** ** ουτ Μέγης έξω τοῦ τε οὐ γαρ εστί Φυλείδης
msAint, 13.A5, commenting on 13.657 ** ** ὅτι θηλυκῶς τὴν ΐλιον ⁑