Manuscript msA, page 181v

Manuscript msA, page 181v

prev: 181r

next: 182r

Iliad text

14.51 οὐδ’ ἐθέλουσι μάχεσθαι ἐπὶ πρύμνῃσι , νέεσσι·

14.52 τὸν δ’ ἠμείβετ’ ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ ·

14.53 ῆ δὴ , ταῦτά γ’ ἑτοῖμα τετεύχαται . οὐδέ κεν ἄλλως

14.54 Ζεὺς ὑψιβρεμέτης αὐτὸς παρατεκτήναιτο·1

14.55 τεῖχος μὲν γὰρ δὴ , κατερήριπεν , ᾧ ἐπέπιθμεν

14.56 ἄρρηκτον νηῶν τε καὶ αὐτῶν εῖλαρ ἔσεσθαι·

14.57 οἱ δ’ ἐπὶ νηυσὶ θοῇσι μάχην ἀλίαστον ἔχουσι

14.58 νωλεμὲς , οὐδ’ ὰν ἔτι γνοίης μάλα περ σκοπιάζων·1, 2

14.59 ὁπποτέρωθεν Ἀχαιοὶ ὀρινόμενοι κλονέονται·

14.60 ὡς ἐπιμὶξ κτείνονται· ἀϋτὴ δ’ οὐρανὸν ΐκει·1

14.61 ἡμεῖς δὲ φραζώμεθ’ ὅπως ἔσται τάδε ἔργα .

14.62 εἴ τι νόος ῥέξει . πόλεμον δ’ οὐκ άμμε κελεύω1, 2

14.63 δύμεναι . οὐ γάρ πως βεβλημένον ἐστὶ μάχεσθαι·1

14.64 τὸνδ’ αῦτε προσέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων ·

14.65 Νέστορ . ἐπει δὴ νηυσὶν ἐπι πρύμνησι μάχονται .

14.66 τεῖχος δ’ οὐκ ἔχραισμε τετυγμένον· οὐδέ τι τάφρος

14.67 ᾗ ἔπι πολλ`’ ἔπαθον Δαναοὶ , ἔλποντο δὲ θυμῷ1

14.68 ἄρρηκτον νηῶν τὲ καὶ αὐτῶν εῖλαρ ἔσεσθαι ,

14.69 οὕτω που Διῒ μέλλει ὑπερμενέϊ φίλον εἶναι·1, 2

14.71 ῄδεα μὲν γὰρ , ὅτε πρόφρων Δαναοῖσιν ἄμυνεν .

14.72 οἶδα δὲ νῦν . ὅτι τοὺς μὲν ὁμῶς μακάρεσσι θεοῖσι1

14.73 κυδάνει , ἡμέτερον δὲ μένος καὶ χεῖρας ἔδησεν·1

14.74 ἀλλ’ άγεθ’ ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω πειθώμεθα πάντες·

14.75 νῆες ὅσαι πρῶται εἰρύαται ἄγχι θαλάσσης ,1

14.76 ἕλκωμεν , πάσας δὲ ἐρύσσομεν εἰς ἅλα δῖαν .

Scholia text

msA, 14.E1, commenting on 14.58 ** νωλεμὲς ** ὅτι Ὁμηρικὸν τὸ ἔθος ὥστε ἔξωθεν τὸ τίς προςλαμβανειν ἀντι τοῦ γνοίη τίς ἂν εἴωθε γὰρ καὶ μὴ ὑποκειμένου προσώπου προς ὃ γίνεται ὁ λόγος οὕτως χρῆσθαι , οὐδέ κε φαίης (Γ 392) ἀντι τοῦ φαίη τίς ἂν ⁑

msA, 14.E2, commenting on 14.60 ** ὡς ἐπιμὶξ ** Ἀρίσταρχος ὡς “κουρὶξ”(χ 188) καὶ εἴπομεν ὅτι τὰ εἰσ ιξ ἐπιρρήματα ὀξύνεται σημειωσαμενοι τὸ πέριξ βαρυνόμενον ⁑

msA, 14.E3, commenting on 14.62 ** εἴ τι νόος ῥέξει ** τινὲς δὲ γράφουσι “νόος δ’ ἔρξει”

msA, 14.E4, commenting on 14.67 ** ἧ ἐπι πολλ’ ** διήλλαττον αἱ Ἀρισταρχου “οἷς ἐπι” καὶ ᾗ ἔπι “οἷς ἐπι” τῇ τάφρῳ καὶ τῷ τείχει ⁑

msA, 14.E5, commenting on 14.72 ** οἶδα δὲ νῦν ** οὕτως αἱ Ἀρισταρχου “ὅτε” δια τοῦ ε καὶ ἔστιν ἁκόλουθον τῲ ήδεα γὰρ ὅτε προφρων (Ξ 71) τὸ “οῖδα δὲ νῦν ὅτε” ⁑

msA, 14.E6, commenting on 14.73 ** κυδάνει ** βαρυτονητέον ὁμοιως τῷ οἰδάνει έν στήθεσι νόον (Ι 554) ⁑

msA, 14.E7, commenting on 14.75-6 ** νῆες ὅσαι πρώται ** ἡ ὑποστιγμὴ ἀμφίβολος , ἤτοι γὰρ ἐπι τὸ εἰρύαται ἢ ἐπι τὸ θαλάσσης καὶ ἀμφότεραι λόγον ἔχουσιν μᾶλλον δὲ κατα τὸ τελος τοῦ στίχου· οὐ γὰρ εγγὺς τῆς θαλάσσης ἀλλ’ εἰς αυτὴν τὴν θάλασσαν ἑλκύσαι συμβουλεύει ⁑

msAil, 14.E1, commenting on 14.75 ** ** ειλκυσμε εἰσὶ

msAim, 14.E1, commenting on 14.69 οτ αντ έοικεν

msAint, 14.E1, commenting on 14.54 ** ** ἡ παρα περιττή

msAint, 14.E2, commenting on 14.58 ** ** Ἀριστοφ χωρὶς τοῦ σ γνοίη ⁑

msAint, 14.E3, commenting on 14.62 ** ** ἄλλοι· νόος γ’ έρξει

msAint, 14.E4, commenting on 14.63 ** ** οτ πάλιν συλληπτικῶς οὐ γὰρ πάντες ἐβέβλητο :

msAint, 14.E5, commenting on 14.69 ** ** νωνύμνους απλεσθαι απ Άργεος ἔνθαδ’ Αχαιοὺς