Manuscript msA, page 182v
| prev: 182r | next: 183r |
14.102 ἔνθά κε , σὴ βουλὴ δηλήσεται ὄρχαμε λαῶν·
14.103 τὸνδ’ ἠμείβετ’ ἔπειτα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων ·
14.104 ὦ Ὀδυσεῦ . μάλα πῶς με καθΐκεο θυμὸν ἐνιπῇ
14.105 ἀργαλέῃ· ἀτὰρ οὐ μὲν ἐγὼν ἀέκοντας ἄνωγα .
14.106 νῆας ἐϋσσέλμους ἅλα δ’ ἑλκέμεν υἷας Ἀχαιῶν ·
14.107 νῦν δ’ εἴη . ὃς τῆσδέ γ’ ἀμείνονα μῆτιν ἐνίσποι
14.108 ἢ νέος . ἠὲ παλαιὸς . ἐμοὶ δέ κεν , ἀσμένῳ εἴη·
14.109 τοῖσι δὲ καὶ μετέειπε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης ·
14.110 ἐγγὺς ἀνὴρ . οὗ δηθὰ μαντεύσομεν· αί κ’ εθέλητε1, 2
14.111 πείθεσθαι , καὶ μή τι κότῳ ἀγάσησθε ἕκαστος1
14.112 οὕνεκα δὴ γενεῆφι , νεώτατος εἰμὶ μεθ’ ὑμῖν·1
14.113 πατρὸς δ’ ἐξ αγαθοῦ καὶ ἐγὼ γένος εὔχομαι εἶναι
14.114 Τυδέος . ὃν Θήβῃσι χυτὴ κατὰ γαῖα καλύπτει·1, 2
14.115 Πορθεῖ · γὰρ , τρεῖς παῖδες ἀμύμονες ἐξεγένοντο·
14.116 ᾤκεον δ’ ἐν Πλευρῶνι καὶ αἰπεινῇ Καλυδῶνι ·1
14.117 Ἄγριος , ἠ δε Μέλας . τρίτατος δ’ ἦν ἱππότα Οἰνεὺς1
14.118 πατρὸς ἐμοῖο πατήρ . ἀρετῇ δ’ ἦν ἔξοχος αὐτῶν·1
14.119 ἀλλ’ ὁ μὲν αὐτόθι μεῖνε . πατὴρ δ’ ἐμὸς Ἄργεϊ νάσθη1, 2, 3
14.120 πλαγχθεὶς , ὣς γάρ που Ζεὺς ἤθελε καὶ θεοὶ ἄλλοι·1
14.121 Ἀδρήστοιο δ’ ἔγημε θυγατρῶν· ναῖε δὲ δῶμα
14.122 ἀφνειὸν βιότοιο , άλις δέ οἱ ῆσαν άρουραι
14.123 πυροφόροι . πολλοὶ δὲ φυτῶν έσαν ὄρχατοι ἀμφίς·
14.124 πολλὰ δέ οἱ πρόβατ’ έσκε , κέκαστο δὲ πάντας Ἀχαιοὺς1
14.125 ἐγχείῃ . τὰ δὲ μέλλετ’ ἀκουέμεν . ὡς ἐτεόν περ·1, 2, 3
14.126 τῶ οὐκ άν με , γένος γε κακὸν καὶ ἀνάλκιδα φάντες .
14.127 μῦθον ἀτιμήσαιτε πεφασμένον . ὅν κ’ εὖ εἴπω·
msA, 14.E13, commenting on 14.110 ** ἐγγὺς ἀνὴρ ** ἐζήτηται , διὰ τί νῦν Διομήδης συμβουλεύει καὶ οὐ Nέστωρ . ῥητέον δὲ ὅτι τὸ μὲν γῆρας ἐν τοῖς ἐστὶν ἐπισχετικὸν ἡ δὲ νεότης θαρσαλεώτερα . ἄλλως τε καὶ Διομήδης ἐν τῇ προτέρα συμβουλῇ θαυμασθεὶς . νῦν μᾶλλον τεθάρρηκε καὶ προήρπακεν τῶν πρεσβυτέρων τοὺς λόγους ⁑
msA, 14.E14, commenting on 14.114 ** Τυδέος ** ὅτι χυτὴ γῆ ἡ ἐπι τοῖς νεκροῖς ἐπιχεομένη οὐ καθολικῶς ὡς μέλαινα (Β 699 al . ) καὶ φερέσβιος· Ζηνόδοτος δὲ ἠθέτει· παρὰ Ἀριστοφάνει δὲ οὐκ ἦν· τὸ δὲ κάλυψε ¨Ιωνικῶς :
msA, 14.E15, commenting on 14.117 ** Ἄγριος ἢ δὲ Μέλας ** ὅτι ἐλέγχονται οἱ τὸν ἱππότην ἀποδιδόντες φυγάδα· ὁ γὰρ Οἰνεὺς κατέμεινεν ἐπι τῆς πατρίδος (cf . Ξ 119) ⁑
msA, 14.E16, commenting on 14.119 ** ἀλλ’ ὁ μὲν αὐτόθι μεῖνε ** ὅτι ὁ Οἰνεὺς κατέμεινεν ἐπι τῆς πατρίδος ὁ ἱππότης (cf . Ξ 117) ἄρα οὐ φυγάς , ἀλλ’ ἱππικός καὶ ὁ Ησίοδος (fr . 228 m . w . ) δὲ οὕτως ἀκήκοεν “ἰδὼν δ’ ἱππηλάτα Κῆρυξ” ἀντὶ τοῦ ἱππικός ⁑
msA, 14.E17, commenting on 14.124 ** πολλὰ δέ οι πρόβατ’ ἔσκε ** ὅτι πaντα τὰ τετράποδα· δια τὸ ἑτέραν βάσιν ἔχειν προ τῆς οπισθίας ⁑
msA, 14.E18, commenting on 14.125 ** ἐγχείῃ τὰ δὲ μέλλετ’ ** οὕτως αἱ Ἀριστάρχου “εἰ ετεόν περ” ἵν’ ᾖ ταῦτα δὲ ὑμᾶς εἰκὸς εἰδέναι ἀκηκοότας εἰ ἀληθῆ λέγω· αἱ δὲ δημώδεις ὡς ἐτεόν περ ⁑
msA, 14.E19, commenting on 14.120 ** καὶ θεοὶ ἄλλοι ** εὐσχημόνως ὁ Διομήδης παρεσιώπησε τὴν τοῦ πατρὸς φυγήν Tυδεὺς γὰρ ἀνελ ῶ ὼ ν Λυκωπέα καὶ Aλκάθουν ἑαυτοῦ παιδας ἔφυγεν ἡ αληθεστερα ἱστορία αύτη· Tυδεὺς ὁ Oἰνέως Aἰτωλὸς μὲν ἦν τὸ γένος· ἀνδρειότατος δὲ τῶν καθ’ αυτὸν γενόμενος ἔτι νέος ὢν ἐθεάσατο τὸν πρα διὰ γῆρας ἀπὸ τῶν Aγρίου παίδων τῆς βασιλείας ἐκβαλλόμενον δι’ ὅπερ ἀναιρεῖ τούς τε ἀνεψιοὺς καὶ συν αυτοῖς ἀκουσίως τὸν ἀνεψιὸν φυγὼν δὲ εἰς Aργος πρὸς Ἄδραστον βασιλέα τῆς χώρας καθαρσίων τε τυγχάνει πρὸς αυτοῦ καὶ λαμβάνει τὴν αὐτοῦ θυγατέρα Δηϊπύλην ἡ ϊστορία παρα Φερεκύδει ⁑
msAext, 14.E2, commenting on 14.110 ** ** οὐ δηθὰ ματεύσομεν
msAim, 14.E4, commenting on 14.112 οὕτως νεώτατος ὑπερθετικῶς ὡμολογουν ἅπασαι :
msAim, 14.E5, commenting on 14.116 οὗτος ὁ στίχος μεταξὺ κεῖται· τὸ δὲ ἑξῆς Άγριος ἡ δὲ Μέλας (Ξ 117)
msAim, 14.E6, commenting on 14.118 οὕτως Αρίσταρχος Ζηνόδοτος δὲ “εμεῖο” οὐκ ὀρθῶς
msAim, 14.E7, commenting on 14.119 γράφεται καὶ αὐτοῦ ὡς αὐτοῦ οἱ καὶ σῆμα τετεύξεται :
msAim, 14.E8, commenting on 14.125 Ἀρίσταρχος εἰ ετεόν περ
msAint, 14.E9, commenting on 14.111 ** ** νῦν φθόνω φθονήσετε
msAint, 14.E10, commenting on 14.114 ** ** γράφεται “κάλυψε” :
msAint, 14.E11, commenting on 14.119 ** ** ἐν αλλῳ “μίμνε” :
msAint, 14.E12, commenting on 14.125 ** ** ὅτι ἀντὶ τοῦ εοίκατε ἀκηκοέναι :