Facsimile editions Manuscript facsimiles from the Homer Multitext project
Manuscript msA, page 196r
Manuscript msA, page 196r
| prev: 195v | next: 196v |
Iliad text
15.251 καὶ δὴ ἔγωγ’ ἐφάμην νέκυας καὶ δῶμ’ Ἀΐδαο
15.252 ἤματι τῷδ’ ὄψεσθαι . ἐπεὶ φίλον ἄϊον ῆτορ·1, 2, 3
15.253 τὸν δ’ αῦτε προσέειπεν ἄναξ ἑκάεργος Ἀπόλλων .
15.254 θάρσει νῦν , τοῖόν τοι ἀο̆σσητῆρα Κρονίων
15.255 ἐξ ί̈δης προέηκε . παρεστάμεναι καὶ ἀμύνειν .
15.256 Φοῖβον Ἀπόλλωνα χρυσάορον . ὅς σε πάρος περ1
15.257 ῥύομ’ . ὁμῶς αὐτόν τε καὶ αἰπεινὸν πτολίεθρον·
15.258 ἂλλ’ άγε νῦν ἱ̈ππεῦσιν ἐπότρυνον πολέεσσι .
15.259 νηυσὶν ἐπι γλαφυρῇσιν ἐλαυνέμεν ὠκέας ἵ̈ππους·
15.260 αὐτὰρ ἐγὼ προπάροιθε κιὼν , ἵ̈πποισι κέλευθον
15.261 πᾶσαν λειανέω . τρέψω δ’ ἥρωας Ἀχαιούς ·
15.262 ὣς εἰπὼν . ἔμπνευσε μένος μέγα ποιμένι λαῶν·
15.263 ὡς δ’ ὅτε τις στατὸς ἵ̈ππος ἀκοστήσας ἐπι φάτνῃ·
15.264 δεσμὸν ἀπορρήξας . θείη πεδίοιο κροαίνων .
15.265 εἰωθὼς λούεσθαι ἐϋρρεῖος ποταμοῖο ,1
15.266 κυδιόων . ὑψοῦ δὲ κάρη ἔχει . ἀμφι δὲ χαῖται
15.267 ὤμοισ’ ἀΐσσονται . ὁ δ̀’ ἀγλαΐηφι πεποιθὼς .
15.268 ῥίμφά ἑ γοῦνα φέρει μετά τ’ ἤθεα καὶ νομὸν ἵ̈ππων·
15.269 ὣς Ἕκτωρ λαιψηρὰ πόδας καὶ γούνατ’ ἐνώμα
15.270 ὀτρύνων ἱππῆας . ἐπεὶ θεοῦ ἔκλυεν αὐδήν·
15.271 οἱ δ’ ὥς τ’ . ἢ , ἔλαφον κεραὸν . ἢ ἄγριον αἶγα1
15.272 ἐσσεύαντο κύνες τε καὶ ἀνέρες ἀγροιῶται .1
15.273 τὸν μέν τ’ ἠλίβατος πέτρη καὶ δάσκιος ὕλη1, 2
15.274 εἰρύσατ’ , οὐδ’ ἄρα τέ σφι κιχήμεναι αἴσιμον ῆεν·
15.275 τῶν δέ θ’ ὑπὸ ἰ̈αχῆς ἐφάνη λὶς ἠϋγένειος1
Scholia text
msA, 15.78, commenting on 15.252 ἥματι τῷ δ’ όψεσθαι : ὅτι ἄϊον ἀντι τοῦ ἐπησθόμην τοῦτο δέ ἐστι τῆς ψυχῆς μου ήψατο . καὶ ἐν ἄλλοις τοὶ δὲ πληγῆς ἀΐοντες ἐπαισθόμενοι τῆς πληγῆς τῷ εἴδει τὸ γένος ⁑
msA, 15.79, commenting on 15.256 χρυσάορον , ἤτοι χρυσοφάσγανον ἠ χρυσοῦν τὸν ἀορτῆρα τῆς φαρέτρας ἔχοντα ἢ τῆς κιθάρας οὐκέτι δὲ τοῦ ξίφους . ἁγνὸς γὰρ ὁ θς καὶ Πίνδαρος χρυσάορα Ὀρφέα φασὶ τινὲς δὲ χρυσοῦν ξίφος ἔχοντα· Ἑρμῆς ὁ Διὸς καὶ Μαίας τῆς Ἄτλαντος εὗρε λύραν . καὶ τοὺς Ἀπόλλω βόας κλέψας εὑρεθη ὑπο τοῦ θυ δια τῆς μαντικῆς , ἀπειλουμένου δὲ τοῦ Ἀπόλλωνος ἔκλεψεν αὐτοῦ καὶ τὰ ἐπι τῶν ὤμων τόξα· μειδιάσας δὲ ὁ θς , ἔδωκεν αὐτῷ τὴν μαντικὴν ῥάβδον ἀφ ῆς καὶ χρυσόρραπις ὁ Ἑρμῆς προσηγορεύθη . ἔλαβεν δὲ παρ αυτοῦ τὴν λύραν ὅθεν καὶ χρυσρ ὠνομάσθη ἀπο τοῦ τῆς κιθάρας ἀορτῆρος ⁑
msA, 15.80, commenting on 15.263-15.264 ακοστήσας ἐπι φάτνη : τὸ επι φάτνη δύναται καὶ τοῖς ἠγουμένοις καὶ τοῖς ἑπομένοις συντάττεσθαι ἵν’ ᾖ τὸν ἐπι φάτνῃ συνδ ⁑
msA, 15.81, commenting on 15.265 εἰωθὼς λούεσθαι· ἀπο τούτου ἕως τοῦ ῥίμφα ἑ γοῦνα φέρει . ἀθετοῦνται στίχοι δ καὶ ἀστερίσκοι παράκεινται , ὅτι οἱκειότερον ἐπ Αλεξάνδρου καὶ τὸ τῆς καλλονῆς καὶ τὸ τῆς ὅλης μορφῆς καὶ τὸ τῆς στάσεως τοῦ ἵππου προς τὸν ἐν θαλάμῳ διατετριφότα ἀντιπαράκειται ἥ τε κατα τὴν αἰφνίδιον εξόρμησιν ὁμοιότης . καὶ τὸ κυδιόων ὑψοῦ δὲ κάρη ἔχει ἐφ’ Ἕκτορος τοῦ ἀρτίως ἑαυτὸν ἀνιστῶντος ἐκ τῆς λιποθυμίας , οὐχ ἁρμόζει , τοὺς μέντοι προκειμένους τῶν ἡθετημένων δύο στίχους δεῖ μένειν προς οὓς καὶ ἡ ανταπόδοσις γίνεται ⁑
msA, 15.82, commenting on 15.271 κεραόν· κεραὸν τινὲς τὸν ἄρσενα οὗτος γὰρ κερασφορεῖ· τί οὖν ἔστι τὸ χρυσόκερων ἔλαφον θήλειαν παρα Πινδάρω λεγόμενον ⁑
msA, 15.83, commenting on 15.273 ἢλίβατος ἧς ἁμαρτάνομεν τῆς βάσεως , οἱ δὲ ἣν ὑφ’ ἡλίου μόνου βαινομέν , ἢ εἰς ἣν ἥλιος μόνος ἐπιβαίνει , ἵν’ ᾖ τὸν μέν θ’ ἡλίβατος πέτρη ⁑
msA, 15.84, commenting on 15.273 δάσκιος , ἡ λίαν σκιώδης ἡ δασύσκιος τὸν ἔλαφον δὲ ἡ ὕλη τρέφει ὡς καὶ ἀλλαχοῦ ἐκ νομοῦ ὕλης πιόμενος ⁑
msA, 15.300, commenting on 15.275 λίς παρὰ τὸ λιαρόν , ἠ τὸ ἑλεῖν , ἠ τὸ λεῖον λεῖος γὰρ ὅλος πλὴν τῆς χαίτης ἢ παρα τὸ λίαν φθείρειν ⁑
msAil, 15.18, commenting on 15.252@ἄϊον απ έπνεον
msAim, 15.37, commenting on 15.252 Ἀρισταρχος ϊξεσθαι καὶ οὐκ άχαρις ἡ γραφη
msAint, 15.26, commenting on 15.272 Ἀρισταρχ ἐσσεύαντο δια τοῦ α καὶ ἅπασαι ⁑