Manuscript msA, page 198v
| prev: 198r | next: 199r |
15.376 μὴ δ’ οὕτω Τρώεσσιν ἔα δάμνασθαι Ἀχαιούς ·1
15.377 ὡς ἔφατ’ εὐχόμενος . μ́έγα δ’ ἔκτυπε μητίετα Ζεύς1
15.378 ἀ̄ρά̄ων ἀΐων Νηληϊάδαο γέροντος·
15.379 Τρῶες δ’ ὡς ἐπύθοντο Διὸς κτύπον αἰγιόχοιο·
15.380 μᾶλλον ἐπ’ Ἀργείοισι θόρον . μνήσαντο δὲ χάρμης·
15.381 οἱ δ’ ὥς τε μέγα κῦμα θαλάσσης εὐρυπόροιο .
15.382 νηὸς ὑπὲρ τοίχων καταβήσεται . ὁππότ’ ἐπείγῃ1
15.383 ἲ̈ς , ἀνέμου . ἣ γάρ τε μάλιστά γε κύματ’ οφέλλει·
15.384 ὡς Τρῶες μεγάλῃ ἰ̈αχῇ κατὰ τεῖχος ἔβαινον1
15.385 ἵ̈ππους δ’ εἰσελάσαντες . ἐπὶ πρύμνησι μάχοντο1
15.386 ἔγχεσιν ἀμφιγύοις αὐτοσχεδὸν , οἱ μὲν ἀφ ἵππων .
15.387 οἱ δ’ ἀπο νηῶν ὕψι μελαινάων ἐπιβάντες
15.388 μακροῖσι ξυστοῖσι . τά , ῥά , σφ’ ἐπι νηυσὶν ἔκειτο
15.389 ναύμαχα κολλήεντα . κατὰ στόμα , ειμένα χαλκῷ·1
15.390 Πάτροκλος δ’ είως μὲν Ἀχαιοί τε Τρῶές τε
15.391 τείχεος ἀμφ’ ἐμάχοντο θοάων ἔκτοθι νηῶν .
15.392 τόφρ’ ὅ γ’ ἐνι κλισίῃ ἀγαπήνορος Εὐρυπύλοιο
15.393 ἧστό τε . καὶ τὸν , ἔτερπε λόγοις . ἐπὶ δ’ ἔλκεϊ λυγρῷ1
15.394 φάρμακ’ ἀκήματ’ έπασσε μελαινάων ὀδυνάων .1, 2
15.395 αὐτὰρ ἐπειδὴ τεῖχος ἐπεσσυμένους ἐνόησε1
15.396 Τρῶας . ἀτὰρ Δαναῶν γένετο ἰ̈αχή τε φόβος τε .
15.397 ᾤμωξεν τ’ ἄρ ἔπειτα καὶ ὣ πεπλήγετο μηρὼ
15.398 χερσὶ καταπρηνέσσ’ , ὀλοφυρόμενος δ’ ἔπος ηύδαν·1
15.399 Εὐρύπυλ’ , οὐκέτι τοι δύναμαι χατέοντί περ ἔμπης
15.400 ἔνθαδε παρμενέμεν· δὴ γὰρ μέγα νεῖκος όρωρεν·
msA, 15.109, commenting on 15.377 ‡ ὡς ἔφατ’ εὐχόμενος μέγα δ’ ἔκτυπε : ὅτι Ζηνοδοτος γράφει μέγα δ’ έκλυε , ουχ ὑπήκουσε δὲ αὐτοῖς ὥστε πεισθῆναι , ἀλλα κατ αυτῶν ἐγένετο ⁑
msA, 15.110, commenting on 15.382 νηὸς ὑπερ τοίχων : οὐκ αναγκαῖον ἐστιν ἀναστρέφειν τὴν πρόθεσιν ἀλλα συντάσσειν τῇ τοίχων γενικῇ ⁑
msA, 15.111, commenting on 15.385 ἵππους δ’ εἰσελάσαντες , προς τὴν ἰδιότητα τῆς μάχης ὅτι οἱ μὲν ἐπιβεβηκότες ταῖς πρύμναις τῶν νεῶν οἱ δὲ ἀποστρέψαντες τὰ ἅρματα ἐπι τῶν δίφρων , ἵν’ ᾖ ἀπ’ ἴσου . βραχὺ δὲ διασταλτέον ἐπι το εἰσελάσαντες προς τὸ σαφέστερον ⁑
msA, 15.112, commenting on 15.389 ναύμαχα κολλήεντα , οὕτως ὡς θαύματα ἐξαιρέτως δὲ τὰ παρα ῥῆμα οὐδέτερα σύνθετα μονογενῆ εἰς ον περατούμενα προπαροξύνεται , χαρτότομον χειρόγραφον . ἀκρατόφορον . οὕτως ναύμαχον ἐν παλάμῃσιν . ἵνα εῖδος δόρατος νοηθῇ ἐν διαφόρω μεγέθει ⁑
msA, 15.113, commenting on 15.394 φαρμακ’ ἀκήματ , τὸ πλῆρες φάρμακα εἶτα ἀκήματα , παρα γὰρ τὸ ἀκέσασθαι τὸ ἀκήματα ἐσχημάτισται· εἴρηται δὲ ἡμῖν ἐν ἑτέροις . δι ὅτι καὶ ἡ ἄκεσις καὶ τὸ ἀκεσταί τοι φρένες ἐσθλῶν . τὸ ε ἔχει κατα τὴν παραλήγουσαν ⁑
msAil, 15.23, commenting on 15.384@ἔβαινον ησαν
msAim, 15.47, commenting on 15.376 οτ πτῶσις ηλλακται καὶ προθ παρεῖται αντ υπ Τρώων ⁑
msAim, 15.48, commenting on 15.394 ἔν τισιν ἀκέσμτα τ’ ουτ δὲ καὶ Ἀρίσταρχ χῶ οὖν ⁑
msAim, 15.49, commenting on 15.398 ουτ Ἀρίσταρχ ἔπος ηὔδα ⁑
msAint, 15.34, commenting on 15.393 ἅπαξ ἐνταυθ εν τῷ τὸ λόγοις ⁑
msAint, 15.35, commenting on 15.395 ὅτι ἐλλειπ ἡ ἐπὶ τεῖχος ⁑