Manuscript msA, page 216r

Manuscript msA, page 216r

prev: 215v

next: 216v

Iliad text

16.502 Ὣς ἄρα μιν εἰπόντα τέλος θανάτοιο κάλυψεν1

16.503 ὀφθαλμοὺς ῥῖνάς θ’· ὃ δὲ λὰξ ἐν στήθεσι βαίνων

16.504 ἐκ χροὸς ἕλκε δόρυ , προτὶ δὲ φρένες αὐτῷ ἕποντο·1

16.505 τοῖο δ’ ἅμα ψυχήν τε καὶ ἔγχεος ἐξέρυσ’ αἰχμήν .

16.506 Μυρμιδόνες δ’ αὐτοῦ σχέθον ἵππους φυσιόωντας

16.507 ἱεμένους φοβέεσθαι , ἐπεὶ λίπον ἅρματ’ ἀνάκτων .1, 2

16.508 Γλαύκῳ δ’ αἰνὸν ἄχος γένετο φθογγῆς ἀΐοντι·1

16.509 ὠρίνθη δέ οἱ ἦτορ ὅ τ’ οὐ δύνατο προσαμῦναι .

16.510 χειρὶ δ’ ἑλὼν ἐπίεζε βραχίονα· τεῖρε γὰρ αὐτὸν

16.511 ἕλκος , ὃ δή μιν Τεῦκρος ἐπεσσύμενον βάλεν ἰῷ

16.512 τείχεος ὑψηλοῖο , ἀρὴν ἑτάροισιν ἀμύνων .

16.513 εὐχόμενος δ’ ἄρα εἶπεν ἑκηβόλῳ Ἀπόλλωνι ·

16.514 κλῦθι ἄναξ ὅς που Λυκίης ἐν πίονι δήμῳ

16.515 εἲς ἢ ἐνὶ Τροίῃ · δύνασαι δὲ σὺ πάντοσ’ ἀκούειν1, 2

16.516 ἀνέρι κηδομένῳ , ὡς νῦν ἐμὲ κῆδος ἱκάνει .

16.517 ἕλκος μὲν γὰρ ἔχω τόδε καρτερόν , ἀμφὶ δέ μοι χεὶρ

16.518 ὀξείῃς ὀδύνῃσιν ἐλήλαται , οὐδέ μοι αἷμα

16.519 τερσῆναι δύναται , βαρύθει δέ μοι ὦμος ὑπ’ αὐτοῦ·

16.520 ἔγχος δ’ οὐ δύναμαι σχεῖν ἔμπεδον , οὐδὲ μάχεσθαι (520)

16.521 ἐλθὼν δυσμενέεσσιν . ἀνὴρ δ’ ὤριστος ὄλωλε

16.522 Σαρπηδὼν Διὸς υἱός· ὃ δ’ οὐ οὗ παιδὸς ἀμύνει .1, 2

16.523 ἀλλὰ σύ πέρ μοι ἄναξ τόδε καρτερὸν ἕλκος ἄκεσσαι ,

16.524 κοίμησον δ’ ὀδύνας , δὸς δὲ κράτος , ὄφρ’ ἑτάροισι1

16.525 κεκλόμενος Λυκίοισιν ἐποτρύνω πολεμίζειν ,

16.526 αὐτός τ’ ἀμφὶ νέκυι κατατεθνηῶτι μάχωμαι .1

Scholia text

msA, 16.216r1, commenting on 16.502 ‡ τέλος θανάτοιο κάλυψεν ὀφθαλμοὺς ῥινασθ’- ὁ δὲ θάνατος ἀυτοὺς ἔλαβεν τούς τε ὀφθαλμοὺς καὶ τὰς ῥῖνας ἐπεὶ οἱ τελευτῶντες οὔτε βλέπουσιν οὔτε ἀναπνέουσιν οὔτε δὲ φρένας ἔχουσιν ⁑

msA, 16.216r2, commenting on 16.504 ἕλκε δόρυ ουτ ἀρίσταρχος ἔλκε χωρις του ϊ καὶ ἔχοντο οὕτως δια τοῦ χ ⁑

msA, 16.216r3, commenting on 16.507 ἱεμένους φοβέεσθαι ὅτι Ζηνοδότος γράφει ἐπεὶ λίπεν ἀγνοῶν , ὅτι τὸ λίπεν νῦν οὐκ ἐστιν ἑνικον ἀλλα ἀναλογον τὸ ἐλείφθησαν τὰ ἄρματα . ὥσπερ κόσμηθεν . καὶ ποιμένος ἀφραδιηισι δίετμαγεν . ἀντι του διετμάγησαν - εἴωθε γὰρ τοῖς οὐδετέροις πληθυντικοῖς πληθυντικὰ ῥήματα συντάσσειν ὡς σπάρτα λελύνται ⁑

msA, 16.216r4, commenting on 16.515 εἰς ἢ ἐνι Τροίῃ - ἡ διπλῆ ὅτι οὕτως εἴωθε λέγειν πάντοσε ἀκούειν εἰς παντα τόπον ἀκούειν ἀπό τ’ ἐκ τόπου εἰς τόπον ἀφικμουμένων πεύθετο γὰρ Κύπρον δὲ μέγα κλέος εἰς Κύπρον ἠκουετο . διὃ καὶ νῦν κατα συναλιφὴν ἀκουστέον ἵν’ ἦ τὸ πλῆρες πάντοσε ἀκούειν ⁑

msA, 16.216r5, commenting on 16.515 πάντος ἀκούειν , Ἀρισταρχος τὸ πλῆρες ἀκούει πάντοσε - Ζηνόδοτος πάντες ἀκούειν δια τοῦ ε . πάντοσε ὡς πάντοθεν τὰ γάρ εἰς ε ἐπιρρήματα τοῖς εἰς θεν ὁμοτονεῖ , ἄλλοθεν ἄλλοσε ὁμόθεν ὁμόσε . οὕτως οὖν εἰ πάντοθεν ἐκ κευθμῶν , καὶ πάντοσε δαιδάλλων ⁑

msA, 16.216r6, commenting on 16.522 Σαρπηδὼν Διὸς υἵος ἡ διπλὴ ὅτι ἐλλείπει ἡ περὶ ἔστι γὰρ οὐδε περι τοῦ οὐ παιδὸς ἀμύνει οἱ δὲ αγνοήσαντες γράφουσιν ὁδ’ οὐδ’ οὐδ’ ᾧ παιδὶ ἀμύνει ⁑

msAext, 16.216r1, commenting on 16.524 Αἰολικὸν κοίμησον απο του κοίμισον ⁑

msAim, 16.216r1, commenting on 16.507 δια τοῦ ε λιπεν ἐπειδὴ τὰ ἅρματα τῶν ἀνάκτων ἐλειφθεν ἐλειφθησαν ἡρημώθησαν- Ζηνόδοτος δε δια τοῦ ο λίπον -

msAim, 16.216r2, commenting on 16.522 Ἀρισταρχος ὁ δ’ οῦ παιδός ⁑

msAint, 16.216r1, commenting on 16.508 ὡς λεγοντι ουτως καὶ Ἀρίσταρχος

msAint, 16.216r2, commenting on 16.526 ουτως διὰ τοῦ η αἱ Ἀριστάρχου κατα τεθνηωτι ⁑