Manuscript msA, page 218v

Manuscript msA, page 218v

prev: 218r

next: 219r

Iliad text

16.629 νεκροῦ χωρήσουσι . πάρος τινὰ γαῖα καθέξει .

16.630 ἐν γὰρ χερσὶ τέλος πολέμου . ἐπέων δ’ ἐνὶ βουλῇ·

16.631 τῶ οὔ τι χρὴ μῦθον ὀφέλλειν , ἀλλὰ μάχεσθαι·

16.632 Ὡς εἰπὼν . ὁ μὲν ἦρχ’ . ὁ δ’ ἅμ’ ἕσπετο ϊσόθεος φώς .

16.633 τῶν δ’ ὥς τε δρυτόμων ἀνδρῶν ὀρυμαγδὸς ὀρώρει1, 2, 3

16.634 οὔρεος ἐν βήσσῃς . ἕκαθεν δέ τε γίνετ’ ἀκουὴ .1

16.635 ὡς τῶν ὤρνυτο δοῦπος ἀπὸ χθονὸς εὐρυὁδείης1

16.636 χαλκοῦ τε . ῥινοῦ τε βοῶν τ’ εὐποιητάων1, 2, 3

16.637 νυσσομένων ξίφεσίν τε καὶ ἔγχεσιν ἀμφιγύοισιν·

16.638 οὐδ’ ἂν ἔτι φράδμων περ ἀνὴρ , Σαρπηδόνα δῖον1, 2

16.639 ἔγνω . ἐπεὶ βελέεσσι καὶ αἵματι . καὶ κονίῃσιν .

16.640 ἐκ κεφαλῆς εἴλυτο διαμπερὲς ἐς πόδας ἄκρους·

16.641 οἱ δ’ αἰεὶ , περι νεκρὸν ὁμίλεον . ὡς ὅτε μυῖαι

16.642 σταθμῷ ἔνι βρομέωσι περιγλαγέας κατα πέλλας

16.643 ὥρῃ ἐν εἰρινῇ , ὅτε τε γλάγος ἄγγεα δεύει·

16.644 ὡς ἄρα τοὶ περὶ νεκρὸν ὁμίλεον· οὐδέ ποτε Ζεὺς

16.645 τρέψεν ἀπὸ κρατερῆς ὑσμίνης ὄσσε φαεινώ .

16.646 ἀλλὰ κατ’ αὐτοὺς αἰὲν όρα . καὶ φράζετο θυμῷ .

16.647 πολλὰ μάλ’ ἀμφι φόνῳ Πατρόκλου μερμηρίζων·

16.648 ἢ ἤδη καὶ κεῖνον ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ .1

16.649 αὐτοῦ ἐπ’ ἀντιθέῳ Σαρπηδόνι φαίδιμος Ἕκτωρ

16.650 χαλκῷ δῃώσῃ , ἀπό τ’ ὤμων τεύχε’ ἕληται ,

16.651 ἠ ἔτι καὶ πλεόνεσσιν ὀφέλλειεν πόνον αἰπύν·

16.652 ὧδε δέ οἱ φρονέοντι δοάσσατο κέρδιον εἶναι·

16.653 ὄφρ’ ἠῢς θεράπων Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος .

Scholia text

msA, 16.218v1, commenting on 16.633 τῶν δ’ ὥστε δρυτόμων ἀνδρῶν ἡ διπλῆ ὅτι ἀμφιβόλος κεῖται τὸ ὀρώρει πότερον ἐπι τῶν μαχομένων λέγεται τούτων ὀρώρει ὀρυμαγδὸς ὡς δρυτόμων , ἡ ἐπι τῶν δρυτόμων- ὡς δρυτόμων ἀνδρῶν ὀρυμαγδὸς οὕτως καὶ τῶν μαχομένων ὅπερ καὶ βούλεται , ὥστε τὸ όρωρε τὸν ἐνεστῶτα χρόνον σημαίνει ⁑

msA, 16.218v2, commenting on 16.633-16.634 ἐὰν γραφωμεν ορώρει παντ στιζομεν βήσσης καὶ ακουὴ καὶ δὶς ἔσται ἡ ανταπόδοσις λεγομένη , κοινὸν γὰρ νοεῖται τὸ ὀρώρει κατά τε τῶν δρυτόμων καὶ τῶν ἡρώων- βέλτιον δὲ γράφεσθαι μὲν ὄρωρεν , ὑποστίζεσθαι δὲ βήσσῃς καὶ ακουὴ , τὸ δὲ τῶν ἐπανηλεῖφθε τῶν δ’ ὥστε ⁑

msA, 16.218v3, commenting on 16.635 ὡς τῶν ὄρνυτο δοῦπος ἀπο χθονὸς εὐρυοδείης- παράγωγον ἡγοῦνται τὴν λέξιν τοῦτ έστιν παρολκὴν τὴν ἐπι τέλους λεξεως διὸ εψίλωσαν βραχὺ δὲ διασταλτέον εὐρυοδείης . διχοθεν γάρ φησι τὸν ῆχον φέρεσθαι ἀπό τε τῆς γῆς καὶ τῶν όπλων ⁑

msA, 16.218v4, commenting on 16.636 χαλκοῦ τε ρινοῦ τε , ὅτι προειπὼν ῥινοῦ τε ὡς ἕτερον τι διάφορον συμπλέκει βοῶν τε - καὶ ἤτοι ἐξ επαναλήψεως νοητέον λέγεσθαι τὸ αὐτὸ ὡς πυκνοὶ καὶ θαμέες πολέμον τε μάχην τε - ἢ τὸν τε σύνδεσμον περιττὸν νομιστέον ἵν’ ᾖ ῥινοῦ βοῶν τοῦτέστι τῶν ἀσπίδων ⁑

msA, 16.218v5, commenting on 16.636 βοῶν τ’ εὐποιητάων , τὸ εὖ οὐ θέλουσι κατ ιδίαν προφέρεσθαι ἀλλ’ ἓν ποιεῖν εὐποιητάων ἐπεὶ καὶ ἐν ετέροις φησὶ τὴν δοτικὴν εὐποιητῇσι πύλῃσι παρωνυμως καγῶ δὲ συγκαττίθεμαι - ἐν δέ τισιν εὕρομεν ῥινῶν τε βοων τε κατα τὸ πληθυντικὸν ⁑

msA, 16.218v6, commenting on 16.638 οὐδ ἀν έτι φράδμων : αἱ μὲν κοιναὶ κατ αιτιατικὴν Σαρπηδόνα αἷς ἀκόλουθον ἐστι τὸ συνάπτειν , Σαρπηδόνα δῖον ἔγνω ἵν’ ὁ φράδμων τῶν συνετῶν καὶ λελογισμένων δηλοῖ . ἐὰν δὲ ὡς Ἀρίσταρχος γράφη Σαρπηδόνι δίῳ κατα δοτικὴν βραχὺ διασταλτέον ἐπι τὸ δίω , τὸ γὰρ λεγόμενον οὐ δὲ ὁ πάνου γνώριμος φησὶ καὶ συνήθης τῷ Σαρπηδόνι ἠδύνατο γνωρίσαι αὐτὸν δια τὸ αἵματι καὶ κόνει πεφύρθαι ⁑

msAim, 16.218v1, commenting on 16.633 ουτως ορωρει Ἀρισταρχος

msAim, 16.218v2, commenting on 16.636 ἀμεινον εῖχε φησὶ ὁ Αρισταρχος εἰ εγέγραπτο βοῶν εὐ ποιητάων έξω τοῦ τε συνδέσμου ⁑

msAim, 16.218v3, commenting on 16.648 ἐκ πλήρους καὶ κεῖνον αἱ Ἀρισταρχου ⁑

msAint, 16.218v1, commenting on 16.633 ἔν τισιν ορωρεν

msAint, 16.218v2, commenting on 16.634 Ἀριστοφάνης αϋτμη ⁑

msAint, 16.218v3, commenting on 16.638 Ἀρισταρχος κατα δοτικὴν Σαρπηδόνι Δίω