Manuscript msA, page 225r

Manuscript msA, page 225r

prev: 224v

next: 225v

Iliad text

17.76 ἵππους Αἰακίδαο δαί̈φρονος· οἳ δ̀’ ἀλεγεινοὶ

17.77 ἀνδράσι γε θνητοῖσι δαμήμεναι ἠδ’ ὀχέεσθαι

17.78 ἄλλῳ γ’ . ἢ Ἀχιλῆϊ . τὸν ἀθανάτη τέκε μήτηρ·

17.79 τόφρα δέ τοι Μενέλαος ἀρήϊος . Ἀτρέος υἱὸς .

17.80 Πατρόκλῳ περιβὰς . Τρώων τὸν ἄριστον ἔπεφνε .1

17.81 Πανθοίδην Εὔφορβον . ἔπαυσε δὲ θούριδος ἀλκῆς·

17.82 ὡς εἰπὼν , ὁ μὲν αὖτις ἔβη θεὸς ἀμ πόνον ἀνδρῶν·

17.83 Ἕκτορα δ’ αἰνὸν άχος πύκασε φρένας ἀμφιμελαίνας·

17.84 πάπτηνεν δ’ ὰρ ἔπειτα καταστίχας , αὐτίκα δ’ ἔγνω

17.85 τὸν μὲν ἀπαινύμενον κλυτὰ τεύχεα , τὸν δ’ ἐπι γαίῃ

17.86 κείμενον . ἔρρει δ’ αἷμα κατ’ ουταμένην ὠτειλήν·1

17.87 βῆ δὲ δια προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ .

17.88 ὀξέα κεκληγὼς φλογὶ είκελος Ἡφαίστοιο1

17.89 ἀσβέστῳ . οὐδ’ υἱὸν λάθεν Ἀτρέος ὀξὺ βοήσας·

17.90 ὀχθήσας δ’ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν·

17.91 ώιμοι ἐγὼν . εἰ μέν κε λίπω κάτα τεύχεα καλὰ .1

17.92 Πάτροκλόν θ’ , ὃς κεῖται ἐμῆς ἕνεκ’ ἐνθάδε τιμῆς .1

17.93 μή τις μοι Δαναῶν νεμεσήσεται , ὅς κεν ί̈δηται·1

17.94 εἰ δέ κεν Ἕκτορι μοῦνος ἐὼν καὶ Τρωσὶ μάχωμαι .1

17.95 αἰδεσθεὶς μή πως με περιστείωσ’ ἕνα69 πολλοί·1

17.96 Τρῶας δ’ ἐνθάδε πάντας ἄγει κορυθαιόλος Ἕκτωρ ·1

17.97 ἀλλὰ τίή μοι ταῦτα φίλος διελέξατο θυμός·

17.98 ὁππότ’ ἀνὴρ ἐθέλῃ πρὸς δαίμονα φωτὶ μάχεσθαι

17.99 ὅν κε θεὸς τιμᾷ . ταχά οἱ , μέγα πῆμα κυλίσθη·

17.100 τώ μ’ οὔ τις Δαναῶν νεμεσήσεται , ὅς κεν ί̈δηται

Scholia text

msA, 17.36, commenting on 17.80 ‡ Πατρόκλῳ περιβὰς , πρoς τὴν περίβασιν Τρῶς ’ ἄρα ὁ Εὔφορβος , ἀλλα καὶ Δάρδανος οἳ ἄρα Δάρδανοι Τρῶες , καὶ ὃτι ἀντι τοῦ τὸν ἐν τοῖς Τρωσὶν ἄριστον οὐ γάρ ἐστιν ὡς Μυρμϊδόνων τὸν ἄριστον ⁑

msA, 17.37, commenting on 17.92 ‡ Πάτροκλον δ’ ὃς κεῖται ὅτι ἡ τιμὴ ἀντι τῆς τιμωρίας , καὶ νῦν τέτακται· ἕνεκα ἐμοῦ κεῖται τιμωρούμενος τοὺς Τρωας ⁑

msA, 17.38, commenting on 17.93-17.95 ‡ εἰ δέ κεν Ἕτορι μοῦνος , ὑποστικτέον ἐπι τὸ αἰδεσθεις , στικτέον δὲ , ἐπι τὸ πολὺ , ὁ γὰρ λόγος ἐλλιπής ἐστι λείποντος τοῦ εὐλαβοῦμαι ἠ τινὸς τοιούτου ὡς καὶ ἐν τοῖς προκειμένοις μή τις μοι Δαναῶν ἔστι γὰρ τὸ πλῆρες εὐλαβοῦμαι μή με τῶν Ἑλλήνων μέμψηταί τις τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ ἐνθαδε , ἐὰν δὲ μόνος ὦν Ἔκτορι καὶ Τρωσὶ μάχωμαι αἰδεσθεὶς . εὐλαβοῦμαι μή πως με περιστήωσ’ ἕνα πολλοὶ ὄντες ⁑

msA, 17.39, commenting on 17.96 Τρῶας ἐνθάδε πάντας· εἰς τὸ πιθανὴν γενέσθαι τὴν ἀναχώρησιν προκατασκευάζει ⁑

msA, 17.40, commenting on 17.98-17.99 ‡ ὁππότ’ ἀνὴρ ἐθέλῃ προς δαίμονα φωτὶ μάχεσθαι ‡ ὅτε ἀνηρ βούλεται ἀνδρὶ μάχεσθαι ὃν θεὸς τιμᾷ , πρὸς θν μάχεται

msA, 17.41, commenting on 17.98-17.99 οππότ’ ανηρ : πῶς ἅμα πρὸς δαίμονα καὶ ἅμα φωτὶ μάχεσθαι , ἀλλα τὸ προς δαίμονα τοιοῦτόν ἐστιν ὡς λέγογεν πρὸς κῦμα ἐναντιούμενος δαίμονι · ὁ γὰρ φωτὶ μαχόμενος τῷ ὑπὸ θεῶν τιμωμένῳ ἢ ὑπὸ θεῶν ἀγαπωμένῳ αὐτῷ τῷ θω μάχεται τῷ εκείνων στέργοντι· ὁ Πίνδαρος . ἴσον μὲν θν , ἅνδρα τε φίλον ὑποτρέσαι ἐκέλευσεν ἐπ ἴσης τῶν τε θεῶν καὶ τῶν φίλων θω ἄνδρα θεοφιλῇ μη θαύμαζε γάρ φησιν ὁ Πλάτων ἠ ϊέρακες μὲν καὶ ἴβεις ἔχουσι τοὺς ὑπερασπίζοντας θεοὺς ἀνδρὸς δὲ ἀγαθοῦ οὐκ ἄν τις ὑπερασπίσαι·

msA, 17.42, commenting on 17.98-17.99 ἄλλως , οὐκ ἄρα τῷ πολέμῳ οὐδε τοῖς Τρωσὶν ὑποχωρεῖ αλλα τοῖς θεοῖς ἐναντιοῦσθαι οὐ βούλεται· τὸ δε τῆς διανοίας οὕτως : τῷ φωτὶ ὅν κε θεὸς τιμᾷ πρὸς δαίμονά ἐστι μάχεσθαι ⁑

msA, 17.43, commenting on 17.98-17.99 ὅν καὶ θς τιμᾷ ἡ ὑποστιγμὴ μετα τὸ τιμᾷ ὸ δὲ λόγος . ὁπότ ἄν τις βούληται παρα θυ γνώμην ἀνδρὶ μάχεσθαι , ὁφείλει ταχέως αὐτῷ κακὸν ἐπέρχεσθαι· τὸ γὰρ προς δαίμονα ἀντι τοῦ παρὰ θυ γνώμην ὡς καὶ πρὸς δαίμονά εἴ πως ἐρησθ

msAim, 17.12, commenting on 17.95 Αρισταρχ δια τοῦ η πεστηῳσι

msAint, 17.10, commenting on 17.86 ὅτι παρητυμολόγησεν τὸ ὄνομα

msAint, 17.11, commenting on 17.88 μετα τὸ κεκλιγώ βραχ διασταλτ μαλλον γὰρ ἐμφαίνει ⁑

msAint, 17.12, commenting on 17.91 τὸ εξῆς ἐστι κατλίπω διὸ ἀναστρεπτέον τὴν πρόθ ⁑

msAint, 17.13, commenting on 17.93 αντ τοῦ νεμεσήσητ μέμψηται

msAint, 17.14, commenting on 17.94 προσληπτέον τὸ εὐλαβοῦμαι ⁑