Manuscript msA, page 227r

Manuscript msA, page 227r

prev: 226v

next: 227v

Iliad text

17.176 ἂλλ’ αἰεί τε Διὸς κρείσσων νόος . αἰγιόχοιο1

17.177 ὅς τε καὶ ἄλκιμον ἄνδρα φοβεῖ . καὶ ἀφείλετο νίκην

17.178 ῥηϊδίως· ὁτὲ δ’ αὐτὸς ἐποτρύνει μαχέσασθαι·1, 2

17.179 ἂλλ’ άγε δεῦρο πέπον παρ’ ὲμ’ ΐστασο . καὶ ἴ̈δε ἔργον .

17.180 ἠὲ πανημέριος κακὸς ἔσσομαι ὡς ἀγορεύεις·

17.181 ἤ τινα καὶ Δαναῶν . ἀλκῆς . μάλα περ μεμαῶτα

17.182 σχήσω ἀμυνέμεναι περὶ Πατρόκλοιο θανόντος·

17.183 ὡς εἰπὼν , Τρώεσσιν ἐκέκλετο . μακρὸν ἀύ̈σας·

17.184 Τρῶες καὶ Λύκιοι . καὶ Δάρδανοι ἀγχιμαχηταί·

17.185 ἀνέρες ἔστε φίλοι . μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς .

17.186 ὄφρ’ ὰν , ἐγὼν Ἀχιλῆος ἀμύμονος ἔντεα δύω1, 2

17.187 καλὰ . τὰ Πατρόκλοιο βίην ἐνάριξα κατακτάς·

17.188 ὡς ἄρα φωνήσας ἀπέβη κορυθαιόλος Ἕκτωρ

17.189 δηί̈ου ἐκ πολέμοιο . θέων δ’ ἐκίχανεν ἑταίρους

17.190 ὦκα μάλ’ . οὔ πω τῆλε . ποσὶ κραιπνοῖσι μετασπών·1, 2, 3

17.191 οἳ προτὶ ἄστυ φέρον κλυτὰ τεύχεα Πηλείδᾱο .1, 2

17.192 στὰς δ’ ἀπάνευθε μάχης πολυδακρύου . ἔντε’ ἄμειβεν·

17.193 ἤτοι ὁ μὲν τὰ ἃ , δῶκε φέρειν προτὶ Ί̈λιον ἱ̈ρὴν1

17.194 Τρωσὶ φιλοπτολέμοισιν . ὁ δ’ ἄμβροτα τεύχεα δῦνε

17.195 Πηλείδεω Ἀχιλῆος . ἅ , οἱ , θεοὶ Οὐρανίωνες

17.196 πατρὶ φίλῳ ἔπορον . ὃ δ’ ἄρα ᾧ παιδὶ όπασσε

17.197 γηράς . ἂλλ’ οὐχ υἱὸς ἐν ε̋ντεσι πατρὸς ἐγήρα·1

17.198 τὸν δ’ ὡς οὖν ἀπάνευθεν ΐδεν νεφεληγερέτα Ζεὺς

17.199 τεύχεσι Πηλείδαο κορυσσόμενον θείοιο .

17.200 κινήσᾱς ῥα κάρη . προτὶ ὃν μυθήσατο θυμόν·

Scholia text

msA, 17.74, commenting on 17.178 ‡ ῥηϊδίως ὁτε δ’ αὐτὸς , ὅτι ἀκαταλλήλως καὶ ἰ̈δίως ἐπενήνοχε τὸ ὁτὲ δ’ αὐτὸς , ἔδει γὰρ , ἢ οὗτως εἰπεῖν τότε δ’ αὐτὸς ἐποτρύνει ἡ προσληπτέον ἔξωθεν τὸ ἐστι , ὥστε γίνεσθαι τὸ πλῆρες ἔστι δὲ ὅτε καὶ αὐτὸς ἐποτρύνει μάχεσθαι ⁑

msA, 17.75, commenting on 17.186 καλὰ τὰ Πατρόκλοιο βίην : προσεδόκησεν ἄν τις δυσωπηθέντα τοὺς λόγους καὶ κινηθέντα ἐπι τῷ πραγματ οἷς αὐτὸς ἐπηγγείλατο μένειν . ὁ δὲ ἐπιλέλησται μὲν ὦν εἶπεν . ἠμέληκε δὲ τῶν ὀνειδων· περὶ δὲ κοσμεῖσθαι γίνεται ⁑

msA, 17.76, commenting on 17.186 καλὰ τὰ Πατρόκλοιο : οὗτος ἀλαξονεύεται μηδὲν ἀξιόλογον δεδρακῶς διὸ ἐπιμελῶς χαρακτηρίζει τοὺς βαρβάρους τοιοῦτους παραδιδους· ἐνταῦθ μὲν οὖν ορθῶς ἔχει τὰ λεγόμενα ἀνωτέρω δὲ , οὐκέτι αὐτὸς γὰρ ἦν Ὅμηρος ἱστορῶν Ἕκτωρ μὲν Πατρόκλον ἐπεὶ κλυτα τευχε’ ἀπηύρα , ἕλχ’ ἵν’ ἀπ ὤμοιϊν ⁑

msA, 17.77, commenting on 17.189-90 δηΐου ἐκ πολέμοιο θέων δ’ εκίχανεν ἑταίρους : τὸ ἑξῆς ἐστι θέων ἐκίχανεν ⁑ εταίρους ῶκα μάλα κραιπνοῖσι ποσὶ μετασπῶν · τουτέστι μετελθὼν αὐτοὺς ἀπο τοῦ σπέσθαι καὶ ἔπεσθαι μετ αυτοὺς ακολουθησας ⁑

msA, 17.78, commenting on 17.190 οὔπω τῆλε· αὕτη αἰτία ἀποδέδοται τοῦ ῶκα αὐτοὺς κατειλῆφθαι οὔπω γὰρ ῆσαν τῆλε αὐτοῦ καὶ μακρὰν κεχωρισμενοι ⁑

msA, 17.79, commenting on 17.190 ποσὶ κραιπνοῖσι μετασπῶν ὡς καταλαβών · ἔστι γὰρ δεύτερος ἀόριστος . οὐδεμία δὲ μετοχὴ ἐν τῆ συνθέσει ἀναβιβάζει τὸν τόνον ὅτι μὴ μόνη ἡ ἀέκων περι ῆς ζητοῦμεν ⁑

msA, 17.80, commenting on 17.191 οἳ προτὶ ἄστυ φέρον κλυτὰ τεύχεα : θάλωκεν οὗτος τῷ ἐξαιρέτῳ τῶν ὅπλων κάλλει καὶ νυνὶ μετα πάσης σπουδῆς ἐπείγεται καταλαβεῖν τοὺς φερονας μη φθάσωσιν . εἰς τὴν πόλιν πορευθέντες· μετενόησε δὲ κρατούμενος ὑπὸ τῆς ἐπιθυμίας ⁑

msA, 17.81, commenting on 17.197 γηράς ἀλλ’ οὔχ ὑιὸς : ὅτι οὕτως εἰώθασι σχηματίζειν ἀντι τοῦ γηράσας , περιπαθὲς δὲ τὸ ευτυχέστερον εὑρίσκεσθαι τοῦ πατρὸς τὸν υίον ⁑

msAext, 17.4, commenting on 17.105 ** ** αφείλετο

msAim, 17.23, commenting on 17.176 γρ ἠέ περ ἀνδρός

msAim, 17.24, commenting on 17.191 ἐν άλλῳ Πηλείωνος

msAint, 17.21, commenting on 17.178 παρα Ἀριστοφ τότε δ’ αὔτὸς :

msAint, 17.22, commenting on 17.190 βραχὺ διαστ ἐπι τὸ μάλα τῆλε

msAint, 17.23, commenting on 17.193 οτ θηλυκ ειπ τὴν Ἴλιον