Manuscript msA, page 228r

Manuscript msA, page 228r

prev: 227v

next: 228v

Iliad text

17.227 τώ τις νῦν ἰ̈θὺς τετραμμένος . ἠ ἀπολέσθω .1

17.228 ἠὲ σαωθήτω . ἣ γὰρ πολέμου ὀαριστύς·1

17.229 ὃς δέ κε Πάτροκλον καὶ τεθνειῶτά περ ἔμπης1, 2

17.230 Τρῶας ἐς ἱπποδάμους ἐρύσῃ . είξῃ δέ οἱ Αἴας .

17.231 ἥμισυ τῶν ἐνάρων ἀποδάσσομαι· ἥμισυ δ’ αὐτὸς1, 2

17.232 ἕξω ἐγὼ . τὸ δέ οἱ κλέος ἔσσεται ὅσσον ἐμοί περ·

17.233 ὣς ἔφαθ’ , οἳ δ’ ἰ̈θὺς Δαναῶν βρίσαντες ἔβησαν .1

17.234 δούρατ’ ἀνασχόμενοι· μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμὸς1

17.235 νεκρὸν ὑπ’ Αἴαντος , ἐρύειν Τελαμωνιάδαο·

17.236 νήπιοι . ῆ τε πολέσσιν ἐπ αὐτῷ θυμὸν ἀπηύρᾱ .1

17.237 καὶ τότ’ ὰρ Αἴας εἶπε βοὴν ἀγαθὸν Μενέλαον ·1

17.238 ὦ πέπον . ὦ Μενέλαε διοτρεφὲς , οὐκέτι νῶϊ

17.239 ἔλπομαι αὐτώ περ νοστησέμεν ἐκ πολέμοιο .

17.240 οὔ τι τόσον νέκυος πέρι , δείδια Πατρόκλοιο .1

17.241 ὅς κε τάχα Τρώων κορέσει κύνας ἠδ’ οἰωνοὺς .

17.242 ὅσσον ἐμῇ κεφαλῇ περὶ δείδια . μή τι πάθῃσι .1, 2, 3

17.243 καὶ σῇ . ἐπεὶ πολέμοιο νέφος περὶ πάντα καλύπτει .

17.244 Ἕκτωρ . ἡμῖν δ’· αὖτ’ ἀναφαίνεται αἰπὺς ὄλεθρος·

17.245 ἂλλ’ άγ’ ἀριστῆας Δαναῶν κάλει . ἠ’ ν́ τις ἀκούσῃ·1

17.246 ὡς ἔφατ’ οὐδ’ ἀπίθησε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος ·

17.247 ἤϋσεν δὲ διαπρύσιον Δαναοῖσι γεγωνώς .

17.248 ὦ φίλοι . Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες·1

17.249 οἵ τε παρ’ Ἀτρείδῃς Ἀγαμέμνονι καὶ Μενελάῳ .1

17.250 δήμια πίνουσιν . καὶ σημαίνουσιν ἕκαστος1

17.251 λαοῖς . ἐκ δὲ Διὸς τιμὴ καὶ κῦδος ὀπηδεῖ·1

Scholia text

msA, 17.98, commenting on 17.227 ‡ τῶ τις νῦν ἰθὺς κατ ευθὺ τῶν πολεμίων . ἄλλως σκοπεῖ τὴν ἄνοιαν ἀξιοῖ , ἀντι τῶν τροφῶν ὧν παρέσχεν ἀυτοῖς ἀντι δοῦναι τὰς ψυχάς ⁑

msA, 17.99, commenting on 17.228 ἣ γὰρ πολέμου ὁαριστύς· ὁ ἀρίζειν κυρίως ἐστὶ τὸ ὁμιλεῖν , νῦν δὲ μεταφορικῶς τίς ἡ πολε̋μου ὁμιλία ἢ όλεθρος ἢ σρια · ὁ δὲ λόγος αὕτη γὰρ ἐστιν ἡ τοῦ πολέμου ομιλία· ὅ εστιν οὕτως δεῖ ἀναστρεφεσθαι ἐν πολέμῳ καὶ ἀριστεύειν αὕτη γὰρ καὶ ἀρετῆ πολεμούντων ⁑

msA, 17.100, commenting on 17.231 ἥμισυ τῶν ἐνάρων· οὕτως τῷ Ἀρίσταρχω , κατα δοτικὴν τῷ ἐρυσσαμένῳ ἐνάρων δὲ λέγει ὦν περιέκειτο ⁑

msA, 17.101, commenting on 17.233 οἱδ’ ἰθὺς Δαναῶν βρίσαντες· ἑαυτοὺς καταβαρύναντες στίφος ποιήσαντες καὶ στερεώσαντες ⁑

msA, 17.102, commenting on 17.237 καὶ τότ’ ἂρ Αἴας : ὅτι ἡ πρός ἐλλειπ ἵν’ ᾖ προσεῖπεν τὸν Μενέλαον · καὶ ἐν ῆστο κάτω ὁρόων ποτιδέγμενος εἴ τι μιν εἴποι προσείποι ⁑

msA, 17.103, commenting on 17.240 οὔτε τόσον νέκυος· ὅτι ἄδηλον πότερον περι νέκυος Πατρόκλου . ἠ περι Πατρόκλου τοῦ νέκυος γεγονότος· ἀναστρεπτέον δὲ τὴν πρόθεσιν ὅπως τὸ ἑξῆς γένηται περι νέκυος ⁑

msA, 17.104, commenting on 17.242 ὅσσον ἐμῇ κεφαλῇ , ἐνθάδε οὐκ ἀναστρεπτέον τὴν πρόθεσιν ἐπεὶ δοκεῖ ἀντι τῆς ὑπέρ κεῖσθαι καὶ ἐνηλλάχθαι πτῶσις ἀντι γὰρ τοῦ ὑπερ εμῆς κεφαλῆς · δι ὃ καὶ σημεῖον παράκειται ⁑

msA, 17.105, commenting on 17.245 ἀλλ’ άγ’ ἀριστῆας δαναῶν κάλει ἥ τις ἀκούση : δύναται μὲν λέγειν ἐάν τις ἀκούσῃ δια τὸν κτύπον καὶ τὸν θόρυβον . δύναται δὲ καὶ οὕτως , ἐὰν ἄρα τις ὑπακούσῃ καὶ μη καταπτήξῃ ⁑

msA, 17.106, commenting on 17.248 οἵ τε παρ Ἀτρειδης Ἀγαμέμνονι , κανταῦθα τὸ Ἑλληνικὸν δείκνυται οὐ γὰρ κατ’ ἄνδρα κληθέντες οὐδὲ̀ κατα πρόσωπον διαιρεθέντες συνέρχονται ἀλλ ὁμοῦ πάντες ἕκαστος γὰρ αὐτῶν τὸ τοῦ ἀριστέως ὄνομα κυριώτερον ἡγεὶτο τῆς φυσικῆς ὀνομασίας ⁑

msA, 17.107, commenting on 17.249 δήμια πίνουσιν· προς τὴν ἀποστροφὴν οὐ γὰρ εἶπεν πίνεται · δήμια δὲ τὰ παρα τοῦ δήμου ἐξαιρέτως διδόμενα τοῖς βασιλεῦσι ⁑

msAil, 17.24, commenting on 17.215@ὤτρυνεν Ζηνόδ ότρυνεν ·

msAil, 17.25, commenting on 17.224@κατατρύχω καταδαπανῶ

msAim, 17.27, commenting on 17.229 δια τοῦ η Ἀρίσταρχ

msAim, 17.28, commenting on 17.231 Ἀρισταρχ κατ δοτικὴν ήμισυ τῷ ἐνάρων ⁑

msAim, 17.29, commenting on 17.234 ουτ Αριστοφα δια τοῦ ε γράφεται και δια τοῦ η ⁑

msAim, 17.30, commenting on 17.238-17.245 Ελληνικῶς καὶ ἐπιεικῶς ουδ μέγαληγορεῖ ὡς οἱ βάρβαροι ⁑

msAim, 17.31, commenting on 17.250 ἔν τισι δια τοῦ α ἑκαστα

msAim, 17.32, commenting on 17.251 παρα τὸ ἐκ δὲ Διὸς βασιλῆες ⁑

msAint, 17.26, commenting on 17.242 οὐ δεῖ ἀναστρέφειν ἐνταυθ τὴν προθ