Manuscript msA, page 241v
| prev: 241r | next: 242r |
18.126 μὴ δέ μ’ ἔρυκε μάχης . φιλεουσά περ . οὐδέ με πείσεις·
18.127 τὸν δ’ ἠμείβετ’ ἔπειτα θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα·
18.128 ναὶ δὴ ταῦτά γε τέκνον ἐτήτυμον . οὐ κακόν ἐστιν
18.129 τειρομένοις ἑτάροισιν ἀμυνέμεν αἰπὺν όλεθρον·
18.130 ἀλλά τοι ἔντεα καλὰ μετὰ Τρώεσσιν ἔχονται·1
18.131 χάλκεα . μαρμαίροντα· τὰ μὲν κορυθαίολος Ἕκτωρ
18.132 αὐτὸς ἔχων ὤμοισιν ἀγάλλεται· οὐδέ ἑ φημι
18.133 δηρὸν ἐπ’ αγλαϊεῖσθαι ἐπεὶ φόνος ἐγγύθεν αὐτῷ·
18.134 ἀλλὰ σὺ μὲν μή πω καταδύσεο μῶλον Ἄρηος .
18.135 πρίν γ’ ἐμὲ δεῦρ’ ἐλθοῦσαν . ἐν ὀφθαλμοῖσιν ΐδηαι·
18.136 ἠῶθεν γὰρ νεῦμαι ἅμ’ ἠελίῳ ἀνιόντι .1, 2
18.137 τεύχεα καλὰ φέρουσα παρ’ Ἡφαίστοιο ἄνακτος·
18.138 ὥς ἄρα φωνήσασα· πάλιν τράπεθ’ υἷος εοῖο .1
18.139 καὶ στρεφθεῖσ’ . ἁλίῃσι κασιγνήτῃσι μετηύδᾱ·
18.140 ὑμεῖς μὲν νῦν δῦτε θαλάσσης εὐρέα κόλπον·1
18.141 ὀψόμεναί τε γέρονθ’ ἅλιον καὶ δώματα πατρὸς .
18.142 καί οἱ πάντ’ ἀγορεύσατ’· ἐγὼ δ’ ἐς μακρὸν Ὄλυμπον1, 2
18.143 εῖμι . παρ’ Ήφαιστον κλυτοτέχνην . αἴ κ’ ἐθέλῃσιν
18.144 υἱεῖ ἐμῷ δόμεναι κλυτὰ τεύχεα παμφανόωντα·
18.145 ὥς ἔφαθ’ . αἳ δ’ ὑπο κῦμα θαλάσσης αὐτίκ’ ἔδυσαν ,
18.146 ἣ δ`’ αὖτ’ Οὔλυμπον δὲ θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα
18.147 ἤϊεν· ὄφρα φίλῳ παιδὶ κλυτὰ τεύχε’ ἐνείκαι·
18.148 τὴν μὲν ὰρ’ Οὔλυμπον δὲ πόδες φέρον· αὐτὰρ Ἀχαιοὶ1
18.149 θεσπεσίῳ ἀλαλητῷ ὑφ’ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο
18.150 φεύγοντες . νῆάς τε καὶ Ἑλλήσποντον ΐκοντο·
msA, 18.54, commenting on 18.128-18.131 ‡ ναὶ δὴ ταῦτά γε πάντα⁚ πῶς φησὶν . οὐκ αποτρέπει μᾶλλον τῆς μαχης , ἀλλα καὶ ἐπιρρώννυσιν . ἠ ὅτι εὐκλεῆ τὸν θάνατον αὐτῷ βούλεται γενέσθαι τὸν οὖν μετ ευκλείας συναινεῖ θάνατον διόπερ τῆς μοίρας οὐ προεῖπεν αὐτῷ μὴ περιέληπται τὴν εἰς οῖκον ανακομιδῆν · πῶς δὲ χάλκεα λέγει τὰ παρ’ Ηφαίστου ὅπλα ἀπο τῆς χείρονος ὕλης ἔχει γὰρ καὶ κασσίτερον καὶ ἄργυρον καὶ χρυσόν· κοινότερον οὖν καὶ χαλκεῖς ἔλεγον καὶ τοὺς ταῦτα ἐργαζομένους ἦλθε δὲ χαλκευς Ὅμηρος τὸν χρυσοχόον λέγών· στικτέον δὲ ἤτοι ἐπι τὸ ἐτήτυμον ἵνα λείπῃ τὸ ἐστί · ὁ δὲ λόγος ταῦτα ἀληθῶς ἐστιν ἡ συναπτέον ἐστι δὲ σχῆμα σολοικοφανες ὅτι τῷ πληθυντικῶ τὰ ἑνικὰ ἐπενήνεκται ἐτήτυμον κακόν · ἀλλα τὸ μὲν ἐτήτυμον δύναιτ ἂν ἀντι ἐπιρρήματος κεῖσθαι· τὰ δὲ ἄλλα παραπλήσια ἐκείνῳ δύναται εἶναι· δαιμονίη· τί νύ σε Πρίαμος Πριάμοιό τε παῖδες τόσσα κακὰ ῥέζουσιν ⁑
msA, 18.55, commenting on 18.136 ἠῶθεν γὰρ νεῦμαι . ὅτι τὸ νεῦμαι ἐστιν ἐπι τοῦ ἐνεστῶτος ἀντι τοῦ νέομαι βούλεται δὲ εἰπεῖν ἐλεύσομαι . καὶ ὅτι ἐν μιᾷ νυκτὶ κατεσκεύασται τὰ ὅπλα ⁑
msA, 18.56, commenting on 18.140 ὑμεῖς μὲν νῦν δῦτε , ὅτι τὸν Ἑλλήσποντον στενὸν ὄντα εὐρέα ἐκαλεσεν ⁑
msA, 18.57, commenting on 18.142 καί οἱ πάντ’ ἀγορεύσατ’· παρα Ζηνοδότῳ ἀγορεῦσαι καὶ ὑποφαίνει τὸ Ὁμηρικὸν ἔθος ⁑
msA, 18.58, commenting on 18.143-18.144 αἴ κ’ εθέλῃσιν ὑιεῖ εμῶ· πρὸς μεν τὸν υἱὸν ὡς διοριζομένη φησὶν οἴσειν πάντως τὰ ὅπλα . οὐκέτι δε ἦν πρέπον ὁμοίως πρὸς τοὺς ομοτίμους διαλέγεσθαι ⁑
msA, 18.59, commenting on 18.148 τὴν μὲν ὰρ Οὔλυμπον δὲ· προς Ζηνόδοτον μεταγράφοντα ῥίμφ’ έα γοῦνα φέρει . καὶ ὅτι λέγει πόδες αὐτὴν ἔφερον οὐκ αυτῆ τοὺς πόδας ⁑
msAim, 18.17, commenting on 18.136 αντι τοῦ νεύσομαι ⁑
msAim, 18.18, commenting on 18.138 ἐν αλλ υἱὸς εηος · ⁑
msAim, 18.19, commenting on 18.142 παρα Ζηνοδ ἀγορεῦσαι , καὶ ὑποφαίνει το Ὁμηρικὸν έθος ⁑
msAint, 18.12, commenting on 18.130 οτ ἔχονται καὶ οὐκ έχε ⁑