Manuscript msA, page 242v
| prev: 242r | next: 243r |
18.176 ἑλκέμεναι μέμονεν· κεφαλὴν δέ ἑ θυμὸς ἀνώγει1
18.177 πῆξαι ἀνὰ σκολόπεσσι . ταμόνθ’ ἁπαλῆς ἀπὸ δειρῆς·
18.178 ἂλλ’ ἄνα μὴ δ’ έτι κεῖσο· σέβας δέ σε θυμὸν ϊκέσθω .
18.179 Πάτροκλον Τρῳῇσι κυσὶν μέλπηθρα γενέσθαι·
18.180 σοὶ λώβη . αἴ κεν τι , νέκυς ᾐσχυμμένος ἔλθῃ·1
18.181 τὴν δ’ ἠμείβετ’ ἔπειτα ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς ·
18.182 Ι̂ρι θεὰ . τίς γάρ σε θεῶν . ἐμοὶ ἄγγελον ἧκε·1, 2
18.183 τὸν δ’ αῦτε προσέειπε ποδήνεμος ὠκέα Ϊ̂ρις ·
18.184 Ἥρη με προέηκε . Διὸς κυδρὴ παράκοιτις·
18.185 οὐδ’ οἶδε Κρονίδης ὑψίζυγος . οὐδέ τις ἄλλος
18.186 ἀθανάτων . οἳ Ὄλυμπον ἀγάννιφον ἀμφινέμονται·1
18.187 τὴν δ’ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς ·
18.188 πῶς τὰρ , ΐω μετὰ μῶλον· ἔχουσι δὲ τεύχε’ ἐκεῖνοι·
18.189 μήτηρ δ’ οὔ με φίλη πρίν γ’ εἴα θωρήσσεσθαι .
18.190 πρίν γ’ αὐτὴν ἐλθοῦσαν ἐν ὀφθαλμοῖσιν ἴ̈δωμαι
18.191 στεῦτο γὰρ Ἡφαίστοιο παρ οισέμεν ἔντεα καλά .1, 2
18.192 ἄλλου δ’ οὔ τευ οἶδα . τεῦ ἂν κλυτὰ τεύχεα δύω .1
18.193 εἰ μὴ Αἴαντός γε σάκος Τελαμωνιάδαο ·
18.194 ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ὅ γ’ ἔλπομ’ ἐνι Τρώεσσιν ὁμιλεῖ
18.195 ἔγχεϊ δηϊόων περι Πατρόκλοιο θανόντος·
18.196 τὸν δ’ αὖτε προσέειπε ποδήνεμος ὠκέα Ϊ̂ρις ·
18.197 εὖ νῠ καὶ ἡμεῖς ἴ̈δμεν ὅ τοι κλυτὰ τεύχε’ ἔχονται·1
18.198 ἂλλ’ αύτως ἐπὶ τάφρον ϊὼν , Τρώεσσι φάνηθι·1
18.199 αἴ κέ σ’ ὑποδείσαντες ἀπόσχωνται πολέμοιο
18.200 Τρῶες . ἀναπνεύσωσι δ’ ἀρήϊοι υἷες Ἀχαιῶν
18.201 τειρόμενοι· ὀλίγη δέ τ’ ἀνάπνευσις πολέμοιο·
18.202 ἥ μὲν ὰρ , ὡς εἰποῦσ’ ἀπέβη πόδας ὠκέα Ϊ̂ρις ⁚
msA, 18.65, commenting on 18.182 Ἶρι θεὰ , τίς γάρ σε· μέμνηται τῶν μητρὸς ἐντολῶν οὐ γαρ ἐπέτρεπεν αὐτῷ ἡ μηρ ἐξελθεῖν· πυνθάνεται οὖν τῆς θεοῦ ἵνα ἀξιόχρεων ἔχῃ προς τὴν μρα τὸν προτρεψάμενον λέγειν· καὶ μὴ τῇ ἰδίᾳ γνώμῃ ἐξεληλυθὼς φαίνηται ⁑
msA, 18.66, commenting on 18.182 τίς γάρ σε θεῶν⁚ ἡ ἑτέρα τῶν Ἀριστάρχου δια τοῦ τ τίς τάρ σε μήποτε δὲ ἀμείνων ἡ προτέρα , παρ ὅσον σύνηθες Ὁμήρῳ ἀπο τοῦ γὰρ ἄρχεσθαι ⁑
msA, 18.67, commenting on 18.191 στεῦτο γάρ Ἡφαιστοιο · Χαῖρις τῷ τὰς συναλειφθείσας προθέσεις μὴ ἀναστρέφεσθαι , καὶ ἐνθάδε οὐκ αναστρέφεσθαι , καὶ ἐνθάδε οὐκ αναστρεφεν ἵνα μὴ διάφορον σημαινόμενον νοηθῆ διαφέρει γὰρ τὸ παρενεγκεῖν Ἡφαίστου ὅπλα ὅτι δὲ καὶ ἐν ἄλλοις ἀναγνώσμασιν ὁ ἀνὴρ τοιοῦτος , προ εἴπομεν ηδ ⁑
msA, 18.68, commenting on 18.191 στεῦτο γὰρ Ἡφαίστοιο· Ἀρίσταρχος ἀναστρέφει τὴν πρόθεσιν προς τὸ μὴ ἀμφιβάλλεσθαι τὸν λόγον , καίτοι τῶν συναλειφομένων μὴ ἀναστρεφομένων ὡς καὶ Ἀπολλώνιος φησὶν . ἐπείσθη δὲ ἡ παράδοσις Ἀριστάρχῳ , ἡ διπλῆ δὲ ὅτι κατα διαίρεσιν . ἀντι τοῦ διωρίζετο ἀναφέρεται δὲ πρὸς τὸ στεῦτο δὲ διψάων ἐν τῇ ⁑
msA, 18.69, commenting on 18.192 ἀλλου δ’ οὔ τευ οἶδα τοῦ ἂν ζητεῖται δια τί τὰ Πατρόκλου οὐ λαμβάνει εἰ καὶ τὰ αὐτοῦ ἑκείνῳ ἥρμοσεν τινὲς ἡνίοχον λέγοντες εἶναι τὸν Πάτροκλον φασὶ μη έχειν αὐτὸν ὅπλα· ῥητέον δὲ ὅτι εἶχε καὶ ἐμάχετο Ἀχιλλεὺς φησιν· ἥ οι τότε χεῖρες ἄαπτοι μείνοντο τινὲς ὅτι τὰ μείζονα τῷ ἐλάττονι ἁρμόζει μαλαγμάτων προστιθεμένων· τὰ δὲ ἐλάττον τῷ μείζονι οὐκέτι· ῥητέον δὲ . ὅτι δύναταί τις καὶ ἐλάττοσι πρὸς καιρὸν χρῆσθαι Κράτης ὅτι τὰ Πατρόκλου Αὐτομέδων εἶχεν ὅπως σωθῇ τὸ εἶδος καὶ δόξωσιν εἶναι ὁ μὲν Ἀχιλλεὺς ὁ δὲ Πάτροκλος ⁑
msA, 18.70, commenting on 18.198 ἀλλ’ αύτως επι τάφρον ἰὼν παρὰ Ζηνοδότῳ . καὶ Ἀριστοφάνει διὰ τοῦ ο αυτὸς ἵν ᾖ αὐτὸς χωρὶς ὅπλων καὶ λόγον ἔχει χαρίεντα καὶ οὐκ ἀλόγος ἐστιν ἡ γραφή· ⁑
msAim, 18.21, commenting on 18.176 εν αλλῳ ἄνωγεν
msAim, 18.22, commenting on 18.180 ταυτ ἀπ αλλης ἀρχῆς ⁑
msAim, 18.23, commenting on 18.186 ὅτι ὡς ορος τὸν Όλυμπον ἀγάννιφον λέγει
msAint, 18.17, commenting on 18.197 κατ ένια καλὰ τεύχεα ἔχοντα ⁑