Manuscript msA, page 286v
| prev: 286r | next: 287r |
22.209 καὶ τότε δὴ χρύσεια πατὴρ ἐτίταινε τάλαντα .
22.210 ὲν δ’ ἐτίθει δύο κῆρε τανηλεγέος θανάτοιο .1
22.211 τὴν μὲν Ἀχιλλῆος . τὴν δ’ Ἕκτορος ἱπποδάμοιο·
22.212 ἕλκε δὲ μέσσα λαβὼν . ῥέπε δ’ Ἕκτορος αἴσιμον ἦμαρ·
22.213 ᾤχετο δ’ εἰς Ἀΐδαο · λίπεν δέ , ἑ , Φοῖβος Ἀπόλλων ·
22.214 Πηλείωνα δ’ ἵκανε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη .
22.215 ἀγχοῦ δ’ ἱ̈σταμένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα :
22.216 νῦν δὴ νῶί̈ γ’ ἔολπα Διῒ φίλε . φαίδιμ’ Ἀχιλλεῦ .1
22.217 οἴσεσθαι μέγα κῦδος Ἀχαιοῖσι προτι νῆας .
22.218 Ἕκτορα δῃώσαντε μάχης ᾶτόν περ ἐόντα·
22.219 οὔ οἱ νῦν ἔτι γ’ ἐστὶ , πεφυγμένον ἄμμι γενέσθαι .
22.220 οὐδ’ εἴ κεν μάλα πολλὰ πάθοι ἑκάεργος Ἀπόλλων
22.221 προπροκυλινδόμενος πατρὸς Διὸς αἰγιόχοιο·
22.222 ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν στῆθι· καὶ ἄμπνυε , τόνδε δ’ ἐγώ τοι
22.223 οἰχομένη πεπιθήσω ἐναντίβιον μαχέσασθαι·
22.224 ὡς φάτ’ Ἀθηναίη . ὁ δ’ ἐπείθετο . χαῖρε δὲ θυμῷ·
22.225 στῆ δ’ ὰρ , ἐπι μελίης χαλκογλώχινος ἐρεισθείς·
22.226 ἡ δ’ ἄρα , τὸν μὲν ἔλειπε , κιχήσατο δ’ Ἕκτορα δῖον .
22.227 Δηϊφόβῳ ἐικυῖα δέμας καὶ ἀτειρέα φωνήν·
22.228 ἀγχοῦ δ’ ἱσταμένη . ἔπεα πτερόεντα προσηύδᾱ·
22.229 ἠθεῖ’· ῆ μάλα δή σε βιάζεται ὠκὺς Ἀχιλλεὺς .1
22.230 ἄστυ περὶ Πριάμοιο ποσὶν ταχέεσσι διώκων·
22.231 ἂλλ’ ἄγε δὴ , στέωμεν· καὶ ἀλεξώμεσθα μένοντες·
22.232 τὴν δ’ αῦτε προσέειπε μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρ ·
22.233 Δηΐφοβ ‘ . ῆ μέν μοι τὸ πάρος πολὺ φίλτατος ῆσθα
msA, 22.56, commenting on 22.210 ἐν δ ετίθει δύο κῆρε : ὅτι ἐντεῦθεν ἡ Ψυχοστασία Αἰσχύλου πέπλασται ὡς τοῦ Διὸς τὰς ψυχὰς ἱστάντος οὐ θανατηφόρους μοίρας ⁑
msA, 22.57, commenting on 22.216 νῦν δὴ νῶϊ γ’ , ὅτι Ζηνόδοτος γράφει νῶϊν . τοῦτο δέ ἐστιν ἡμῖν ἢ ἡμῶν , ὅπερ οὐ συμφωνεῖ , τὸ δε νῶϊ χωρὶς τοῦ ν σημαίνει ἡμᾶς . ἠ ἡμῖς ὅπερ νῦν λέγει ἡμᾶς ἔολπα οἴεσθαι μέγα κῦδος ⁑
msA, 22.58, commenting on 22.229 ‡ ἠθεῖ’ ἠ μάλα δήσε : ὅτι νεωτέρου προς πρεσβύτερον σεπτικῆ προσφώνησις ἐστι τοῦ ἠθεῖε ⁑