Manuscript msA, page 287v

Manuscript msA, page 287v

prev: 287r

next: 288r

Iliad text

22.259 νεκρὸν  Ἀχαιοῖσιν  δώσω πάλιν· ὡς δὲ σὺ ῥέζειν·1

22.260 τὸν δ’ άρ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη πόδας ὠκὺς  Ἀχιλλεύς ·

22.261 Ἕκτορ .  μή μοι ἄλαστε ,  συνἡμοσύνας ἀγόρευε·1, 2

22.262 ὡς οὐκ έστι λέουσι καὶ ἀνδράσιν ὅρκια πιστὰ .

22.263 οὐδὲ λύκοι τε καὶ ἄρνες ὁμόφρονα θυμὸν ἔχουσιν .

22.264 ἀλλὰ κακὰ φρονέουσι διαμπερὲς ἀλλήλοισιν .

22.265 ὡς οὐκ έστ’ ἐμὲ καὶ σὲ φιλήμεναι·  οὔτε  τι νῶϊν

22.266 ὅρκια ἔσσονται .  πρίν γ’ ἢ ἕτερόν γε πεσόντα·1, 2

22.267 αἵματος ᾶσαι  Ἄρηα  ταλαύρινον ,  πολεμιστήν·

22.268 παντοίης ἀρετῆς μιμνήσκεο· νῦν σε μάλα χρὴ

22.269 αἰχμητήν τ’ έμεναι .  καὶ θαρσαλέον πολεμιστήν·

22.270 οὔ τοι ἔτ’ ἔσθ’ ὑπάλυξις· ἄφαρ δέ σε  Παλλὰς Ἀθήνη

22.271 ἔγχει ἐμῷ δαμάᾳ· νῦν δ’ ἀθρόα πάντ’ ἀποτίσεις

22.272 κήδε’ ἐμῶν ἑτάρων ,  οὓς ἔκτανες ἔγχεϊ θύιων·

22.273 ῆ ῥα .  καὶ ἀμπεπαλὼν προΐει δολιχόσκιον ἔγχος·

22.274 καὶ τὸ μὲν ἄντα ϊδὼν .  ἠλεύατο φαίδιμος  Ἕκτωρ .

22.275 ἕζετο γὰρ προϊδὼν .  τὸ δ’ ὑπέρπτατο χάλκεον ἔγχος·1

22.276 ἐν γαίῃ δ’ ἐπάγη .  ἀνὰ δ’ ἥρπασε  Παλλὰς Ἀθήνη

22.277 ὰψ δ’  Ἀχιλῆϊ  δίδου· λάθε δ’  Ἕκτορα  ποιμένα λαῶν·

22.278 Ἕκτωρ  δὲ προσέειπεν ἀμύμονα  Πηλείωνα ·

22.279 ἤμβροτες .  οὐδ’ ἄρα πώ τι θεοῖς ἐπιείκελ’  Ἀχιλλεῦ .

22.280 ἐκ  Διὸς .  ῃ εἴδης τὸν ἐμὸν μόρον ,  ἤ τοι ἔφης γε .

22.281 ἀλλά τις ἀρτιεπὴς .  καὶ ἐπίκλοπος ἔπλεο  μύθων , 
1, 2

22.282 ὄφρά σ’ ὑποδδείσας .  μένεος ἀλκῆς τε λάθωμαι·

22.283 οὐ μέν μοι φεύγοντι .  μεταφρένῳ ἐν δόρυ πήξεις·

Scholia text

msA, 22.64, commenting on 22.257 δῴῃ καμμονίην : ὅτι καμμονίη νίκη οὐ καθολικῶς ἀλλὰ ἡ εκ καταμονῆς διὸ ἐπι τῶν μονομαχούντων καὶ πυκτευόντων τίθησιν ἐπὶ δὲ δρομέων οὐκέτι ⁑

msA, 22.65, commenting on 22.261 συν ἡμοσύνας ἀγόρευε· δασυντέον σημαίνει δὲ τὰς συνθήκας ἀπὸ τοῦ εἰς ταὐτὸν ἐφεῖναι τὰ τῆς διανοίας παρα τὸν ἥσω οὖν ἥμων τί ἐστι καὶ ἥμονος ἡ γενική παρ ὴν τὸ ἡμοσύνη . οὕτως δὲ εῖχεν καὶ τὸ μεθημοσύνη ⁑

msA, 22.66, commenting on 22.262-22.264 ὡς οὐκ έστι λέουσιν . αἱ ὑποστιγμαὶ  πιστὰ   ἔχουσιν ,   ἀλλήλοισιν . ἡ γὰρ ἀνταπόδοσις ὡς οὐκ έστ’ ἐμὲ καὶ σέ ⁑

msA, 22.67, commenting on 22.266 ὄρκια ἔσσονται· εἰς τοῦτο ἡ διάνοια καταστρέφει ὅτι πρότερον συμβήσεται τὸν ἕτερον ἡμῶν πεσεῖν πρὶν ἠ όρκους ἡμᾶς ποιήσασθαι· ὡς τὸ πρίν μιν καὶ γῆρας ἔπεισιν ἡμετέρῳ ἐνι οἴκῳ ⁑

msA, 22.68, commenting on 22.281 ἀλλά τις ἀρτιεπὴς καὶ ἐπίκλοπος· ὅτι οὐκ ἐν ἐπαίνῳ ὁ  ἀρτιεπὴς  κατα τοὐναντίον τῷ ἀμετροεπῇ ἀλλὰ ὁ λάλος καὶ ὁ ἀπηρτ η σμένον παραλογιζόμενος τὸ δόρυ ⁑

msAil, 22.33, commenting on 22.261@ἄλαστε αλιτήριε

msAim, 22.25, commenting on 22.259 ὅτι αντ ῥέξε

msAim, 22.26, commenting on 22.266 ὅτι τὰ όρκια έσονται οὐκ έσσεται ⁑

msAim, 22.27, commenting on 22.275 ἐν αλλῶ μείλινον ἔγχος ⁑