Manuscript msA, page 289r

Manuscript msA, page 289r

prev: 288v

next: 289v

Iliad text

22.335 ὅς τοι γούνατ’ ἔλυσα· σε μὲν κύνες ἠδ’ οἰωνοὶ

22.336 ἑλκήσουσ’ ἀϊκῶς· τὸν δὲ κτεριοῦσιν Ἀχαιοί ·1

22.337 τὸν δ’ ὀλιγοδρανέων προσέφη κορυθαίολος Ἕκτωρ ·

22.338 λίσσομ’ ὑπὲρ ψυχῆς . καὶ γούνων , σῶν τε τοκήων
 .

22.339 μή με ἔα παρα νηυσὶ κύνας καταδάψαι Ἀχαιῶν .

22.340 ἀλλὰ σὺ μὲν χαλκόν τε ἅλις χρυσόν τε δέδεξο

22.341 δῶρα τά τοι δώσουσι πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ .

22.342 σῶμα δὲ οἴκαδ’ ἐμὸν δόμεναι πάλιν . ὄφρα πυρός με1

22.343 Τρῶες καὶ Τρώων ἄλοχοι λελάχωσι θανόντα·1

22.344 τὸν δ’ ὰρ ὑπόδρα ἰ̈δὼν προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς ·1

22.345 μή με κύον γούνων γουνάζεο , μὴ δὲ τοκήων·

22.346 αἲ γάρ πως αὐτόν με μένος καὶ θυμὸς ἀνήῃ1

22.347 ὤμ’ ἀποταμνόμενον κρέᾰ έδμεναι , οἷά μ’ ἔοργας·
1

22.348 ὡς οὐκ ἔσθ’ ὃς σῆς γε κύνας κεφαλῆς ἀπαλάλκοι .1

22.349 οὐδ’ εἴ κεν δεκάκις τε· καὶ εἰκοσινήριτ’ ἄποινα1, 2

22.350 στήσώσ’ ἐνθάδ’ ἄγοντες . ὑπόσχωνται δὲ καὶ ἄλλα·

22.351 οὐδ’ εἴ κέν σ’ αὐτὸν χρυσῷ ἐρύσασθαι ἀνώγοι
1, 2

22.352 Δαρδανίδης Πρίαμος . οὐδ’ ὡς σὲ γε πότνια μη̄ρ

22.353 ἐνθεμένη λεχέεσσι γοήσεται . ὃν τέ κεν αὐτὴ .

22.354 ἀλλὰ κύνες τε καὶ οἰωνοὶ κατα πάντα δάσονται·1

22.355 τὸν δὲ καταθνῄσκων προσέφη κορυθαίολος Ἕκτωρ ·

22.356 ῆ σ’ εῦ γινώσκων προτιόσσομαι . οὐδ’ ὰρ ἔμελλον
1

22.357 πείσειν , ῆ γὰρ σοί γε σιδήρεος , ἐ᾿ν φρεσὶ θυμός·

22.358 φράζεο νῦν . μή τοί , τι θεῶν μήνιμα γένωμαι
1

22.359 ἤματι τῷ , ὅτε κέν σε Πάρις καὶ Φοῖβος Ἀπόλλων

Scholia text

msA, 22.79, commenting on 22.347 κρεᾰ ἔδμεναι κατα συστολὴν τὸ  α  ἀνεγνώσθη ὥσπερ καὶ ἐν τῇ συνηθείᾳ ⁑

msA, 22.80, commenting on 22.348 ὡς οὐκ έσθ’ ὡς σῆς γε· βέλτιον προ τούτ τούτου στίζειν , καὶ τὸ  ὡς ,  εἰς τὸ ούτω μεταλαμβάνειν ⁑

msA, 22.81, commenting on 22.349 οὐδ’ εἴ κεν δὲ κάκιςτε· σημειοῦνται τινὲς προς τὴν  εἰκοσινήριτ  λέξιν ὅτι προς εἴκοσι ἐξισοῦμενα εἰκοσ ἀπλᾶ ⁑

msA, 22.82, commenting on 22.348-22.352 οὐδ’ εἴ κεν δὲ κάκιςτε  ἤτοι ἀπο τούτων ἀρκτέον ἵνα ὑποστίζωμεν ἄγοντες , καὶ ἀλλὰ , τῆς ἀνταποδόσεως οὔσης οὐδ’ ὡς σέ γε πότνια μηρ . ἢ τοῖς ἄνω προσαπτέον ὡς οὐκ έσθ’ ὃς σης γε κύνας  οὐδ’ εἰ κεν δὲ κάκιςτε καὶ τὰ ἑξῆς , ἔσται δὲ ἀπ άλλης ἀρχῆς οὐδ’ ὡς σέ γε πότνια μήτηρ ⁑

msA, 22.83, commenting on 22.349 εἴκοσινήριτ’· ὑφ ἓν ἀναγνωστέον ὡς εἰκοσάβοια ἔσται δὲ προς είκοσιν ἐρίζοντα ὅ ἐστιν ἐξισούμενα· φυλακτέον δὲ ὅτι ὁ είκοσιν ἀριθμὸς εἰς  ν  καταλήξας συνετέθη ⁑

msA, 22.84, commenting on 22.351 οὐδ’ εἴ κεν σ’ αὐτὸν . ὅτι ὑπερβολικῶς λέγει· ὁ δὲ Αἰσχυ ἐπ αληθειας ἀνθιστάμενον χρυσὸν πεποίηκε προς τὸ Ἕκτορος σῶμα ἐν Φρυξί ⁑

msA, 22.85, commenting on 22.356 ῆ σ’ εὐ γινώσκων . τὸν η σύνδεσμον περισπαστέον· ἔστι γὰρ βεβαιωτικὸς .  ἡ διπλὴ δὲ ὅτι ἀπο τῶν ὄσσων ἡ μεταφορὰ προβλέπῳ τῷ νῷ ἀντι τοῦ προέβλεπον ἥλλακται γὰρ ὁ χρόνος καὶ προς τὸ οὐδ’ ἂρ ἔμελλον  ὅτι ἀντὶ τοῦ οὐκ εἰκος ῃ με πεισεῖν ⁑

msA, 22.86, commenting on 22.362 ψυχὴ δ’ ἐκ ῥεθέων πταμένη·  σημειοῦνταί τινὲς ὅτι μόνη κάτεισιν εἰς Ἅδου ἡ ψυχὴ , καὶ οὐ δεῖται τῆς Ἑρμοῦ παραπομπῆς ⁑

msA, 22.87, commenting on 22.375 ὡς ἄρα τις εἴπεσκε ὅτι οὐ πάντως πρότερον ἔλεγον ἀλλ ἅμα παίοντες ἐπεφώνουν ὥστ’ εἶναι ὡς ἄρα τις ἔλεγε καὶ οὐτήσασκε ⁑

msAil, 22.38, commenting on 22.351@ἐρύσασθαι αντ τοῦ ζυγοστατῆσαι

msAil, 22.39, commenting on 22.358@μή τοί, τι θεῶν μήνιμα γένωμαι μή πως τῆς ἐκ θεῶν σοι βλάβης αίτιος καταστῶ ⁑

msAim, 22.32, commenting on 22.336 οἱ περι Ἀντίμαχον ἐπι τὸ γνωριμώτερον ἐλκήσουσι κακῶς ⁑

msAim, 22.33, commenting on 22.346 προθυμία με αναπείση ⁑

msAim, 22.34, commenting on 22.354 οτ αντ όλον

msAint, 22.26, commenting on 22.344 ἐν αλλῷ τὸν δ’ απαμειβομε