Manuscript msA, page 293r

Manuscript msA, page 293r

prev: 292v

next: 293v

Iliad text

23.12 ὡς ἔφαθ’ . οἱ δ’ ᾤμωξαν ἀολλέες . ἦρχε δ’ Ἀχιλλεύς ·

23.13 οἱ δὲ τρὶς περι νεκρὸν ἐΰτριχας ἤλασαν ἵππους

23.14 μυρόμενοι , μετα δέ σφι Θέτις . γόου ῾ΐμερον ὦρσε·

23.15 δεύοντο ψάμαθοι . δεύοντο δὲ τεύχεα . φωτῶν1

23.16 δάκρυσι· τοῖον γὰρ πόθεον μήστωρα φόβοιο·1

23.17 τοῖσι δὲ Πηλείδης αδινοῦ ἐξῆρχε γόοιο .

23.18 χεῖρας ἐπ’ ἀνδροφόνους θέμενος στήθεσσιν ἑταίρου·1, 2

23.19 χαῖρέ μοι ὦ Πάτροκλε καὶ εἰν Αΐδαο δόμοισι·1

23.20 πάντα γὰρ ήδη τοι τελέω . τὰ πάροιθεν ὑπέστην .

23.21 Ἕκτορα δεῦρ’ ἐρύσας δώσειν κυσὶν ὠμὰ δάσασθαι·

23.22 δώδεκα δὲ προπάροιθε πυρῆς ἀποδειροτομήσειν

23.23 Τρώων ἀγλαὰ τέκνα· σέθεν κταμένοιο χολωθείς·

23.24 ῆ ῥα . καὶ Ἕκτορα δῖον ἀεικέα μήδετο ἔργα .

23.25 πρηνέα πὰρ λεχέεσσι Μενοιτιάδαο τανύσσας

23.26 ἐν κονίῃς . οἱ δ’ ἔντε’ ἀφωπλίζοντο ἕκαστος1

23.27 χάλκεα· μαρμαίροντα . λύον δ’ ὑψηχέας ἵππους·1

23.28 καδ δ’ ΐζον παρα νηῒ ποδώκεος Αἰακίδαο

23.29 μυρίοι· αὐτὰρ ὃ τοῖσι τάφον μενοεικέα δαίνυ·1, 2

23.30 πολλοὶ μὲν βόες ἀργοὶ . ὀρέχθεον ἀμφι σιδήρῳ1, 2

23.31 σφαζόμενοι· πολλοὶ δ’ ὄϊες . καὶ μηκάδες αἶγες .

23.32 πολλοὶ δ’ ἀργιόδοντες ὕες . θαλέθοντες ἀλοιφῇ .

23.33 ευόμενοι τανύοντο δια φλογὸς Ἡφαίστοιο ·

23.34 πάντῃ δ’ ἀμφι νέκυν κοτυλήῤυτον ἔρρεεν αἷμα·

23.35 αὐτὰρ τόνγε ἄνακτα ποδώκεα Πηλείωνα .

23.36 εἰς Ἀγαμέμνονα δῖον ἄγον βασιλῆες Ἀχαιῶν .1

Scholia text

msA, 23.200, commenting on 23.15 δεύοντο ψάμαθοι· ἐπι τὸ τεύχεά τνες διαστέλλειν ἀξιοῦσι τερατῶδες γὰρ τὸ δακρύειν τὰ ὅπλα . ἡ διπλῆ δὲ ὅτι ὡς σπάρτα λέλυνται

msA, 23.201, commenting on 23.16 δάκρυσι τοῖον γὰρ . ὅτι αὐξητικῶς τὸ τοῖον οὑχ ὡς οἱ γλωσσόγραφοι ἀξιοῦσιν ἀγαθὸν

msA, 23.202, commenting on 23.18 χεῖρας ἐπ ανδροφόνους· πρὸς τὸ ἀμφίβολον πότερον τὰς ἐαυτοῦ χεῖρας ἐις τὰ τοῦ Πατρόκλου στήθη . ἢ τὰς τοῦ Πατρόκλου εἰς τὰς ἑαυτοῦ

msA, 23.203, commenting on 23.19 χαιρε μοι ὦ Πάτροκλε οἴκτου κινητικὸν ἡ προς νεκροὺς ὁμιλίαι· κατέχεται δὲ τῇ κοινῇ ἐννοίᾳ ὁ Ἀχιλλεὺς καὶ ἔοικεν αειδές τι τὸν θάνατον ὑπειληφέναι . τοῦτο γ οῦν ἐν ἑπερβολῇ φησὶν . καὶ εἰ Ἀϊδαο δόμοισιν ὢν ὅμως χαῖρε . οἷον ἐι έστι παραμυθίαι καὶ χαρα . ἐν τοῖς τετελευτηκόσι , τοῦτο δέχου παρ ημῶν

msA, 23.204, commenting on 23.29 μύριοι ατὰρ ὃ τοῖσιν ὅτι τάφον τὸ δεῖπνον τὸ περι τὴν ταφὴν γινόμενον

msA, 23.205, commenting on 23.29 πάντη δ’ ἀμφι νέκυν . ὅτι ψιλῶς προενεκτέον κοτυλή ρυτὸν οὐ γὰρ ἀπο τῆς ῥύσεως . αλλ απο τοῦ ἀρύσαι κοτύλη δὲ εἶδος ποτηρίου κοίλου . Ἀρίσταρχος πολὺ ὥστε κοτύλῃ ἀρύσασθαι

msAil, 23.212, commenting on 23.30 νῦν ἀδάμαστοι

msAil, 23.213, commenting on 23.30 ἐστέναζον ἐμυκῶντο

msAim, 23.250, commenting on 23.26 γράφεται ἕκαστοι

msAint, 23.206, commenting on 23.18 ουτ Ἀρίσταρχ σὺν τῷ σ ἐπ ανδροφόνουσ

msAint, 23.207, commenting on 23.27 γράφεται λύοντο δὲ μώνυχασ ἵππουσ

msAint, 23.208, commenting on 23.36 ση οτ τῇ εἰς ἐπὶ ἐμψύχων ώφειλεν γὰρ τὴν προσ