Manuscript msA, page 315v

Manuscript msA, page 315v

prev: 315r

next: 316r

Iliad text

24.230 δώδεκα δ’ ἁπλοΐδας χλαίνας , τόσσους δὲ τάπητας .1

24.231 τόσσα δὲ φάρεα λευκά· τόσους δ’ ἐπι τοῖσι χιτῶνας·

24.232 χρυσοῦ δὲ στήσας ἔφερεν δέκα πάντα τάλαντα·1

24.233 ἐκ δὲ δύ’ αἴθωνας τρίποδας . πίσυρας δὲ λέβητας·

24.234 ἐκ δὲ δέπας περικαλλὲς . ὅ , οἱ , Θρῇκες πόρον ἄνδρες

24.235 ἐξ ἑσίην ἐλθόντι , μέγα κτέρας· οὐδέ νυ τοῦ περ1, 2

24.236 φείσατ’ ἐνι μεγάροις ὃ γέρων· περὶ δ’ ήθελε θυμῷ

24.237 λύσασθαι φίλον υἱόν· ὃ δὲ Τρῶας μὲν ἅπαντας

24.238 αἰθούσης ἀπέεργεν . ἔπεσσ’ αἰσχροῖσιν ἐνίσσων·

24.239 ἔρρετε λωβητῆρες , ἐλεγχέες . οὔ νυ καὶ ὑμῖν

24.240 οἴκοι ἔνεστι γόος , ὅτι μ’ ἤλθετε κηδήσοντες·

24.241 ἦ οὔνεσθ’ , ὅτι μοι Κρονίδης Ζεὺς ἄλγε’ ἔδωκε .1, 2, 3, 4

24.242 παῖδ’ ὀλέσαι τὸν ἄριστον· ἀτὰρ γνώσεσθε καὶ ὔμμες .

24.243 ῥηΐτεροι γὰρ μᾶλλον Ἀχαιοῖσιν . δὴ , ἔσεσθε

24.244 κείνου τεθνηῶτος ἐναιρέμεν· αὐτὰρ ἔγωγε

24.245 πρὶν ἀλαπαζομένην τε πόλιν κεραϊζομένην τε

24.246 ὀφθαλμοῖσιν ἰ̈δεῖν· βαίην δόμον Ἄϊδος εἴσω·1

24.247 ῆ καὶ σκηπανίῳ δίεπ’ ἀνέρας . οἱ δ’ ΐσαν ἔξω1, 2

24.248 σπερχομένοιο γέροντος· ὃ δ’ υἱάσιν οἷσιν ὁμόκλα·

24.249 νεικείων Ἕλενόν τε , Πάριν τ’ . Ἀγάθωνά τε δῖον·

24.250 Πάμμονά τ’ . Ἀντιφονόν τε· βοὴν ἀγαθόν τε Πολίτην ·

24.251 Δηΐφοβόν τε . καὶ Ἱ̈ππόθοον : καὶ δῖον Ἀγαυόν ·1, 2

24.252 ἐννέα τοῖς ὃ γεραιὸς ὁμοκλήσας ἐκέλευε·

24.253 σπεύσατέ μοι κακὰ τέκνα . κατηφόνες· αἴθ’ ἅμα πάντες1

24.254 Ἕκτορος ὠφέλετ’ ἀντὶ . θοῇς ἐπὶ νηυσὶ πεφάσθαι·

Scholia text

msA, 24.22, commenting on 24.229-24.231 πέπλος· ὅν περονῶνται γυναῖκες· ὃς καὶ εανὸς καλεῖται : χιτών ἀνδρεῖον ἔνδυμα φᾶρος ϊματιον ἀνδρῶν και γυναικῶν· χλαίνη τὸ περίβλημα τῆς κλίνης :

msA, 24.23, commenting on 24.235 ἐξεσίην ἐλθόντ Ἀρίσταρχ δασύνει τὴν δευτέραν συλλαβήν παρα γὰρ τὸ ΐημι φησὶν ἐγένετο : ἐπιφέρει γοῦν προ γὰρ ῆκε πηρ ἄλλοι τε γέροντες . παρὰ δὲ τὸν ἥσω μέλλοντα , ἡ εσία ἐγένετο· καὶ ἡ εξεσίᾳ ὡς καὶ παρὰ τὸν θήσω θεσία πῇ δῇ συνθεσίαι τε· τὸ αὐτὸ και επι τοῦ τῶν ἕνεκ’ ἐξεσίην ουτ δὲ καὶ Νικίας · Νεοπτόλεμος δὲ ὁ Παριανός λέγων παρὰ τὸ ἐξιέναι πεποιῆσθαι τὴν λέξιν οἶον τὴν ἔκπεμψιν ἀξιοῖ ψιλοῦν· ἄμεινον δὲ τῷ Ἀριστάρχῳ πείθεσθαι· ἠπίστατο γaρ ὁ ποιητὴς καὶ τὸν ἥσω με δασυνόμενον ἥσω γὰρ καὶ ἐγώ · παρὰ δὲ τοὺς μελλοντας ὁριστικοὺς ἐγίνετο τὰ τοιαυτα ὀνόματα οὐ παρ ενεστῶτας ἀπαρεμφάτ ἐγκλίσεως θύσω γοῦν θυσία · ἄξω αξία δώσω δοσία · προδώσω προδοσία ουτ οὖν καὶ παρὰ τὸν ἥσω ἑσία καὶ ἐξεσια ⁑

msA, 24.24, commenting on 24.241 ἢ οὔνεσθ’ οτι μοι· οἷον μικρὸν καὶ φαυλον οἴεσθε τὸ συμβεβηκός· ἡ διπλῆ δὲ ὅτι οὔνεσθε ἐκφαυλίζετε καὶ ουδενός ἅξιον ηγεῖσθαι ⁑

msA, 24.25, commenting on 24.241 ἢ οὔνεσθ’ οὕτως αἱ Αρισταρχ ἦ ὀνόσασθ’ ἐμέμψασθε καὶ εξεφαυλίσαθε βούλεται δὲ λέγειν εμοὶ συλλυπησόμενοι καὶ οὐχι ἕκαστος ἱ̈διον κακὸν νομίζει τὴν Ἕκτορος ἀπώλειαν ⁑

msA, 24.26, commenting on 24.247 ῆ καὶ σκιπανίῳ δίεπ’ δασέως δίεπ ’ παρὰ τὸ επω δάσυνόμενον οὕτως και Ἀρισταρχ καὶ οἱ πλείους οἶον δια τῶν ἀνδρῶν ἐπορευετο καὶ διί̀στα αὐτοὺς καὶ οὕτως εχει τὰ τῆς ἀναγνώσεως ⁑

msA, 24.27, commenting on 24.247 τὸ δὲ έξω ἑκατέροις δύναται σὺντάττεσθαι βελτιον δὲ τοῖς ἄνω ⁑

msA, 24.28, commenting on 24.251 Δηϊφοβόν τε καὶ Ἱππόθοον ὅτι ὁμώνυμος ὁ Ἱππόθοος τῷ Πελασγῶ Ἱππόθοος δ’ άγε φύλα Πελασγῶν · καὶ ὅτι ἄδηλον πότερόν εστι τὸ κυριον ὁ Δῖος καὶ ὁ Αγαυός ⁑

msA, 24.29, commenting on 24.251 Αλεξάνδρου τοξευθέντος ὑπο Φιλοκτήτου Πρίαμος τὸν ῾Ελενης γάμον ἔπαθλον ἔθηκεν τῷ ἀριστεύσαντ κατὰ τὴν μάχηνην Διΐφοβος δὲ γενναίως ἀγωνισαμενος ἄγημεν αὐτήν . ἡ ϊστορία παρὰ Λυκόφρονι ⁑

msA, 24.30, commenting on 24.253 κατηφόνες : ὡς Μακεδόνες · οὕτως Ἀρίσταρχ καὶ ἄμεινον θηλυκῇ γὰρ προσηγορίᾳ . ὀνειδίσαι τοὺς υἱοὺς ἠθέλησεν οιονεὶ κατήφειαι Κράτης μέντοι κατηφέες γράφει ⁑

msAext, 24.4, commenting on 24.235 ἐξἑσίην· δημοσίαν ἔκπεμψιν· δασυνεται δὲ ἡ β συλλα παρά τὸν ἥσω μελλοντα

msAext, 24.5, commenting on 24.241 ὅνησιν ἔχετε

msAil, 24.8, commenting on 24.230@χλαίνας τα περι βλήματ τῆς κλίνης

msAim, 24.8, commenting on 24.232 οτ παρέλκει τὰ πατν ⁑

msAim, 24.9, commenting on 24.241 Ἀρισταρχ ἢ ὀνόσασθ’

msAim, 24.10, commenting on 24.246 βρἀχὺ διασταλτέον μετα τὸ ϊδεῖν προς τὸ σαφέστερον ⁑