Manuscript msA, page 325v
| prev: 325r | next: 326r |
24.731 αἳ δή τοι τάχα νηυσὶν ὀχήσονται γλαφυρῇσι·
24.732 καὶ μὲν ἐγὼ μετὰ τῇσι· σὺ δ’ αὖ τέκος , ἢ ἐμοὶ αὐτῇ
24.733 ἕψεαι· ἔνθά κεν ἔργα , ἀεικέα ἐργάζοιο
24.734 ἀθλεύων προ ἄνακτος ἀμειλίχου . ἤ τις Ἀχαιῶν
24.735 ῥίψει χειρὸς ἑλὼν ἀπο πύργου λυγρὸν ὄλεθρον1
24.736 χωόμενος . ᾧ δή που ἀδελφεὸν ἔκτανεν Ἕκτωρ .
24.737 ἢ πατέρ’ . ἠὲ καὶ υἱὸν . ἐπεὶ μάλα πολλοὶ Ἀχαιῶν
24.738 Ἕκτορος ἐν παλάμῃσιν ὀδὰξ ἕλον ἄσπετον οῦδας .
24.739 οὐ γὰρ μείλιχος ἔσκε πατὴρ τεὸς ἐν δάϊ λυγρῇ·
24.740 τῶ καί μιν λαοὶ μὲν ὀδύρονται κατὰ ἄστυ ,
24.741 ἀρητὸν δὲ τοκεῦσι γόον καὶ πένθος ἔθηκας
24.742 Ἕκτορ · ἐμοὶ δὲ μάλιστα λελείψεται ἄλγεα λυγρά·
24.743 οὐ γάρ μοι θνῄσκων . λεχέων ἐκ χεῖρας ὄρεξας .
24.744 οὐδε τί μοι εἶπες πυκινὸν ἔπος . οὗ τέ κεν αἰεὶ
24.745 μεμνήμην νύκτάς τε καὶ ἤματα δάκρυ χέουσα·
24.746 ὡς ἔφατο κλαίουσ’ . ἐπὶ δὲ στενάχοντο γυναῖκες·
24.747 τῇσιν δ’ αὖθ’ Ἑκάβη αδινοῦ ἐξῆρχε γόοιο·
24.748 Ἕκτορ . ἐμῷ θυμῷ πάντων πολὺ φίλτατε παίδων·
24.749 ῆ μέν μοι ζωός περ ἐὼν , φίλος ῆσθα θεοῖσιν·
24.750 οἱ δ’ ἄρα σεῦ κήδοντο καὶ ἐν θανάτοιό περ αἴσῃ·
24.751 ἄλλους μὲν γὰρ παῖδας ἐμοὺς , πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεὺς
24.752 πέρνασχ’ , ὅν τιν’ ἕλεσκε . πέρην ἁλὸς ἀτρυγέτοιο .1
24.753 ἐς Σάμον . ἔς τ’ Ἴ̈μβρον . καὶ Λῆμνον ἀμιχθαλόεσσαν·1
24.754 σεῦ δ’ ἐπεὶ ἐξέλετο ψυχὴν ταναήκεϊ χαλκῷ·
24.755 πολλὰ ῥυστάζεσκεν , ἑοῦ περὶ σῆμ’ ἑτάροιο1
msA, 24.101, commenting on 24.624 ώπτησάν τε περιφραδέως . σημειοῦνται τινὲς ὅτι Ἡσίοδος ἐποίησεν· ὥπτησαν μὲν πρῶτα περιφραδέως δ’ ἐρύσαντο οὐδεῖς δὲ περιφραδέως ἐξέλκει κρέα ἀλλα μᾶλλον οπτᾷ ⁑
msA, 24.102, commenting on 24.628 αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος : ὅτι κατακέχρηται τῷ στίχῳ ὁ γὰρ Ἀχιλλεὺς ήδη κεκόρεστο λέγει γὰρ νέον δ’ ἀπέληγεν ἐδωδῆς ⁑
msAil, 24.23, commenting on 24.755@ῥυστάζεσκεν εῖλκεν ἔσσυρεν ⁑
msAim, 24.45, commenting on 24.752 ἐν αλλω ὅντιν’ ἕλέῃσι